| Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii Ł – szesnasta litera polskiego alfabetu. Litera występuje także w kilku alfabetach języków słowiańskich: kaszubskim, dolno- i górnołużyckim, w białoruskiej łacince oraz w języku weneckim, języku wilamowskim (wymysiöeryś) i języku Nawahów. Oznacza spółgłoskę [ɫ] lub [w] w językach słowiańskich i [ɬ] w językach indiańskich. Pierwsze rozróżnienie ortograficzne l i ł pojawiło się w traktacie Jakuba Pakoszowica z 1440 r.: dla l zaproponował literę przypominającą Używana jako symbol lub skrót:
[edytuj] łZobacz też: skrót jednoliterowy. [edytuj] Reprezentacja w maszynie cyfrowej[edytuj] UnikodW unikodzie litera Ł ma następujące kodowanie:
[edytuj] ISO 8859Ł jest włączona w system kodowania Latin-2, Latin-7 (Baltic Rim) oraz Latin-10 (South-Eastern European). [edytuj] TeX
ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs karma dla psów | teledyski | www | Dieta | Miłosne smsy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||