Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wikisłownik
Zobacz hasło łWikisłowniku

Ł – szesnasta litera polskiego alfabetu. Litera występuje także w kilku alfabetach języków słowiańskich: kaszubskim, dolno- i górnołużyckim, w białoruskiej łacince oraz w języku weneckim, języku wilamowskim (wymysiöeryś) i języku Nawahów. Oznacza spółgłoskę [ɫ] lub [w] w językach słowiańskich i [ɬ] w językach indiańskich.

Pierwsze rozróżnienie ortograficzne l i ł pojawiło się w traktacie Jakuba Pakoszowica z 1440 r.: dla l zaproponował literę przypominającą \ \ell, dla ł literę l z kreską biegnącą w górę w lewo. Obecną ortografię wprowadził Stanisław Zaborowski w wydanej w Krakowie w roku 1514-1515 książce «Orthographia seu modus recte scribendi et legendi Polonicum idioma quam ultissimus»; uważany jest także za ojca litery ż.

Używana jako symbol lub skrót:

Spis treści

[edytuj] ł

Zobacz też: skrót jednoliterowy.

[edytuj] Reprezentacja w maszynie cyfrowej

[edytuj] Unikod

W unikodzie litera Ł ma następujące kodowanie:

  • wielka litera Ł: U+0141
  • mała litera ł: U+0142

[edytuj] ISO 8859

Ł jest włączona w system kodowania Latin-2, Latin-7 (Baltic Rim) oraz Latin-10 (South-Eastern European).

[edytuj] TeX

  • wielka litera Ł: \L
  • mała litera ł: \l

ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs
karma dla psów | teledyski | www | Dieta | Miłosne smsy