|
Światowy Program Żywnościowy został uruchomiony w 1963 [2] roku przez FAO i Zgromadzenie Ogólne ONZ jako eksperymentalny, trzyletni program, jednak już w 1965 roku został rozszerzony i działa do dziś.
Od 1996 roku WFP jest rządzony przez Radę Wykonawczą WFP, która składa się z 36 członków (wg daty zakończenia kadencji):
| 31 grudnia 2008
|
|
31 grudnia 2009
|
|
31 grudnia 2010
|
Dyrektor FAO wspólnie z Sekretarzem Generalnym ONZ powołują na pięcioletnią kadencję Dyrektora wykonawczego WFP[3]. Obecnie stanowisko to pełni Josette Sheeran.
W WFP zatrudnionych jest 10 587 pracowników, z czego 92% pracuje w terenie [4].
[edytuj] Strategia i cele
Światowy Program Żywnościowy stara się wyeliminować głód i niedożywienie z nastawieniem na takie pomaganie, aby uczynić społeczeństwa samowystarczalnymi, a nie uzależnionymi od pomocy żywnościowej. Podstawowe cele WFP to:
- Ratowanie życia uchodźców i innych ludzi w sytuacjach zagrożenia
- Poprawa żywienia i jakości życia najsłabszych ludzi
- Pomaganie w rozwoju i promowanie samodzielności w biednych społeczeństwach [5].
Ponadto WFP walczy także z niedoborami mikroelementów, AIDS i malarią i dąży do zmniejszania umieralności dzieci i poprawy zdrowia matek.
Światowy Program Żywnościowy aktualnie prowadzi operacje w 78 krajach, głównie w Afryce Subsaharyjskiej, na Bliskim Wschodzie, Ameryce Łacińskiej i Azji Południowo-Wschodniej.
WFP prowadzi:
- 90 operacji pomocy,
- 22 programy rozwojowe,
- 34 wiejskie programy.
W 2006 roku jedzenie rozprowadzono do 87,8 milionów ludzi na całym świecie, w tym do 58,8 milionów dzieci [6] . Wydatki na te cele przekroczyły 2,9 mld USD.
Natomiast od początku swojego istnienia organizacja nakarmiła już 1,4 mld najbiedniejszych ludzi, wydając na te cele ponad 30 mld USD.
Największą operacja WFP w 2006 miała miejsce w Sudanie, gdzie objęto pomocą 6,4 miliona ludności. W kolejnym roku na tę misję wydano 685 milionów dolarów, za które dostarczono pomoc żywnościową do 5,5 milionów ludzi (z czego 2,8 milionów w samym Darfurze).
WFP nie działa sam. Bardzo często wspierają go rządy i organizacje pozarządowe.
WFP jest także kluczową agendą ONZ przy realizowaniu Milenijnych Celów Rozwoju.
[edytuj] Zabezpieczenie logistyczne
W 2006 roku do potrzebujących rozprowadzono 4 miliony ton żywności drogami morskimi, powietrznymi, lądowymi, w tym kolejowymi. 90% pomocy żywnościowej transportowane jest okrętami do portów. Stamtąd pomoc drogą lądową trafia do swoich miejsc przeznaczenia. Pomoc transportowana jest przez pustynie, góry i dżungle i z tego powodu jej przewóz jest niekiedy bardzo utrudniony ze względu na brak szlaków komunikacyjnych. Jeśli nie ma dróg lub mostów, WFP buduje je. Tam gdzie nie ma miejsc do lądowania, organizuje strefy zrzutu. Organizacja również remontuje porty i linie kolejowe, jeśli potrzebuje ich, by móc dostarczyć pomoc. Do transportu WFP korzysta także z jucznych zwierząt[7].
[edytuj] Racje żywnościowe
Typowa racja żywności przygotowana przez WFP dla jednej osoby waży 0,5 kg, a jej wartość energetyczna to około 2100 kcal. Skład racji zależy od potrzeb ludności, od tego czy dostępny jest jakikolwiek inny rodzaj żywność, a także od kulturowych upodobań w regionie. W skład racji najczęściej wchodzą takie składniki jak: zboża, rośliny strączkowe, olej roślinny, sól, cukier, chleb i energetyczne herbatniki.
[edytuj] Finansowanie
Światowy Program Żywnościowy polega całkowicie na dobrowolnych wkładach finansowych. Operacje WFP są sfinansowane przez dary od rządów świata (ponad 60 rządów wspiera WFP), korporacji (3300 wspiera WFP) i prywatnych darczyńców. Administracyjne koszty funkcjonowania organizacji stanowią 7% dochodów WFP i jest to jeden z najniższych wskaźników pośród organizacji humanitarnych.
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|