Zasugerowano, aby ten artykuł (lub sekcję) zintegrować z artykułem Laikat.

Wierni świeccy to w Kościele katolickim wierni nie żyjący w stanie kapłańskim ani zakonnym.

Jak podaje Katechizm: "Właściwością stanu ludzi świeckich jest życie wśród świata i spraw doczesnych"^[1].

Stan świeckich, przez wieki traktowany jako drugorzędny w Kościele, doczekał się odpowiedniego uznania dopiero podczas Soboru Watykańskiego II. Obecnie mówi się o powołaniu świeckich. Jest nim "szukanie Królestwa Bożego, zajmując się sprawami świeckimi i kierując nimi po myśli Bożej... Szczególnym więc ich zadaniem jest tak rozświetlać wszystkie sprawy doczesne"^[2].

Wierni świeccy, jak wszyscy wierni Kościoła, mają na mocy chrztu obowiązek apostolstwa oraz dążenia do świętości. Jan Paweł II pisał: "Zadać katechumenowi pytanie: «Czy chcesz przyjąć chrzest?» znaczy zapytać go zarazem: «Czy chcesz zostać świętym?»."^[3].

Przypisy