Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Świerk (Picea A. Dietr.) - rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny sosnowatych (Pinaceae), który obejmuje około 35 gatunków. Występuje na obszarach chłodnych i umiarkowanych półkuli północnej.
[edytuj] Charakterystyka
Wyróżnia się 3 podstawowe formy ugałęzienia: - grzebieniasta - pędu zwisają do dołu - szczotkowata - gałązki krótsze, ułożone szczoteczkowato - wokół pędu - płaska - gałązki ułożone horyzontalnie.
W Polsce występuje świerk pospolity (Picea abies), głównie w górach na południu kraju oraz w północno-wschodniej części kraju. W górach bory świerkowe tworzą piętro regla górnego (piętro górskie wyższe). Świerk silnie zacienia dno lasu. Ma tendencję do zakwaszania gleb, na których rośnie. Wyróżnia się wyjątkowo płytkim i rozległym systemem korzeniowym, wskutek czego jest podatny na wiatrołomy. [edytuj] Systematyka[edytuj] Sekcja: Omorica
[edytuj] Sekcja: Picea
[edytuj] Sekcja: Casicta
[edytuj] Mieszańce międzygatunkowe
[edytuj] EkologiaŚwierk ma większe wymagania glebowe, aniżeli sosna. Lepiej rośnie na glebach gliniasto - piaszczystych, piaszczysto - gliniastych. Wymaga większej wilgotności gleby i powietrza. Wrażliwy na przymrozki. Mało odporny na działanie wiatru, ze względu na płytko rozwijający się system korzeniowy oraz gęstej koronie, najczęściej o dużej średnicy, która zwiększa możliwość wywrotów. Niebezpieczeństwo to wzrasta szczególnie przy nagłym odsłonięciu drzewostanu lub/i jego szybkim i silnym przerzedzeniu. Świerk dobrze znosi ocienienie - jest gatunkiem cienioznośnym. Pod okapem drzewostanu świerkowego jest więcej cienia, panuje niższa temperatura oraz większa wilgotność powietrza. Panują słabsze prądy powietrza, odkłada się więcej ściółki, a do gleby dochodzi mniej opadów, których większy procent jest zatrzymywany w koronie. [edytuj] CiekawostkiW warunkach ekstremalnych (braku innego pożywienia) świerk może służyć jako tymczasowe źródło pokarmu. Pod korą właściwą znajduje się stosunkowo pożywna i jadalna miazga. Szkoły przetrwania rekomendują spożywanie jej w okresie wiosny, gdy znajdują się w niej większe ilości żywicy. Z igliwia zawierającego witaminę C można przygotować gorący napój zalewając go wrzątkiem. [edytuj] Literatura
"Nauka o lesie", G. Morozow, PWRiL, 1953 [edytuj] Linki zewnętrznesosna • świerk • jodła • modrzew • cedr • jedlica • Cathaya • modrzewnik • choina • keteleeria • nothotsuga ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs teledyski do pobrania | MP3 | Rijana | projektory sanyo | suknie ślubne | |||||||||||||||||||||||||||||||||||