Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł dotyczy drzewa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
świerk

Świerk pospolity
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne drobnolistne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Rodzaj świerk
Nazwa systematyczna
Picea
A. Dietr. 1824
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Świerk (Picea A. Dietr.) - rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny sosnowatych (Pinaceae), który obejmuje około 35 gatunków. Występuje na obszarach chłodnych i umiarkowanych półkuli północnej.

Szpilki i pąki świerka
Zwisające szyszki na szczycie świerku

Spis treści

[edytuj] Charakterystyka

Pokrój
Drzewa są wysokie i przeważnie mają regularną, stożkową koronę.
Liście
Świerk posiada spiralnie osadzone, kłujące szpilki. Igliwie utrzymuje się na gałązkach przez 5 -7 lat.

Wyróżnia się 3 podstawowe formy ugałęzienia: - grzebieniasta - pędu zwisają do dołu - szczotkowata - gałązki krótsze, ułożone szczoteczkowato - wokół pędu - płaska - gałązki ułożone horyzontalnie.

Szyszki
Cylindryczne, zwisające do dołu. Opada w całości po dojrzeniu nasion.

W Polsce występuje świerk pospolity (Picea abies), głównie w górach na południu kraju oraz w północno-wschodniej części kraju. W górach bory świerkowe tworzą piętro regla górnego (piętro górskie wyższe). Świerk silnie zacienia dno lasu. Ma tendencję do zakwaszania gleb, na których rośnie. Wyróżnia się wyjątkowo płytkim i rozległym systemem korzeniowym, wskutek czego jest podatny na wiatrołomy.

[edytuj] Systematyka

Świerk w szacie zimowej

[edytuj] Sekcja: Omorica

Świerk czarny (Picea mariana)

[edytuj] Sekcja: Picea

Świerk sitkajski (Picea sitchensis)

[edytuj] Sekcja: Casicta

[edytuj] Mieszańce międzygatunkowe

  • Picea x lutzii Little (Picea sitchensis x Picea glauca)

[edytuj] Ekologia

Świerk ma większe wymagania glebowe, aniżeli sosna. Lepiej rośnie na glebach gliniasto - piaszczystych, piaszczysto - gliniastych. Wymaga większej wilgotności gleby i powietrza. Wrażliwy na przymrozki. Mało odporny na działanie wiatru, ze względu na płytko rozwijający się system korzeniowy oraz gęstej koronie, najczęściej o dużej średnicy, która zwiększa możliwość wywrotów. Niebezpieczeństwo to wzrasta szczególnie przy nagłym odsłonięciu drzewostanu lub/i jego szybkim i silnym przerzedzeniu. Świerk dobrze znosi ocienienie - jest gatunkiem cienioznośnym.

Pod okapem drzewostanu świerkowego jest więcej cienia, panuje niższa temperatura oraz większa wilgotność powietrza. Panują słabsze prądy powietrza, odkłada się więcej ściółki, a do gleby dochodzi mniej opadów, których większy procent jest zatrzymywany w koronie.

[edytuj] Ciekawostki

W warunkach ekstremalnych (braku innego pożywienia) świerk może służyć jako tymczasowe źródło pokarmu. Pod korą właściwą znajduje się stosunkowo pożywna i jadalna miazga. Szkoły przetrwania rekomendują spożywanie jej w okresie wiosny, gdy znajdują się w niej większe ilości żywicy. Z igliwia zawierającego witaminę C można przygotować gorący napój zalewając go wrzątkiem.

[edytuj] Literatura

  • Jin-Hua Ran, Xiao-Xin Wei, Xiao-Quan Wang: Molecular phylogeny and biogeography of Picea (Pinaceae): Implications for phylogeographical studies using cytoplasmic haplotypes. Molecular Phylogenetics and Evolution 41, 2006, S. 405–419. doi:10.1016/j.ympev.2006.05.039
  • P.A. Schmidt: Picea. In: Schütt, Weisgerber, Schuck, Lang, Stimm, Roloff: Lexikon der Nadelbäume. Nikol, Hamburg 2004, S. 265–278. ISBN 3-933203-80-5.

"Nauka o lesie", G. Morozow, PWRiL, 1953

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o świerku

ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs
teledyski do pobrania | MP3 | Rijana | projektory sanyo | suknie ślubne