Słoneczniki

Barwa żółta to subtraktywna barwa podstawowa, na kole barw dopełnia barwę niebieską. Zakres światła żółtego ma długość fali od 565 nm do 590 nm. Światło pochodzące z dwóch różnokolorowych źródeł jak na przykład światło czerwone i zielone także jest postrzegane przez ludzkie oko jako kolor żółty.

• Jako Neutralny żółty lub Elementarny żółty oznaczono kolor, który odpowiada długości fali 574 nm.

Żółty może być tonem ciepłym lub zimnym.

• kolor ciepły, kolor o odcieniu lekko czerwonawym, nazywamy żółty słoneczny
• barwa zimna to ton o odcieniu lekko zielonkawym nazywanym często żółty cytrynowy

[edytuj] Technika

Czysta barwa żółta ma w modelu przestrzennym barw RGB wartość RGB=255, 255, 0, w systemie oznaczania kolorów RAL - występuję jako RAL 1000

[edytuj] Malarstwo

W malarstwie za kolor dopełniający żółtego uważa się kolor purpurowy, ale ma to związek z właściwościami pigmentów używanych przez malarzy.

Judasz w żółtej szacie na fresku Giotta, Padwa

Przedstawienie kuplerki. Obraz Vermeera

[edytuj] Kolor żółty w malarstwie europejskim

Kolor żółty często zastępował złoto. Zwłaszcza w malarstwie ściennym, gdzie jego użycie było utrudnione. Podobnie rzecz miała się w kodeksach codziennego użytku i witrażach - w miejscach, gdzie tradycyjnie stosowano złoto, zastępowane ono było barwą żółtą (np. w aureolach). W renesansie starano się przedstawiać przedmioty złote przy pomocy "prawdziwych" kolorów, gdyż przestano uważać złoto za kolor.

Teolodzy przypisywali tej barwie wartości pozytywne. Mimo to od XII wieku zaczęto wiązać ją ze zdradą i fałszem. Dlatego też w malarstwie postać Judasza przedstawiano w żółtych szatach. Ponadto kolor ten uznano za barwę wrogości, złych zamiarów i bezwstydu. Z tego powodu przypisano go kurtyzanom (we Włoszech w czasach renesansu kazano im nosić żółte znaki na ubraniu) i Żydom.

[edytuj] Zobacz też

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o barwie żółtej

Zobacz hasło żółty w Wikisłowniku

• lista kolorów w języku polskim,
• przegląd zagadnień z zakresu teorii koloru.

[edytuj] Bibliografia

• Maria Rzepińska, Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1989