Żołnierz – osoba pełniąca służbę wojskową w siłach zbrojnych państwa. Samo słowo żołnierz używane jest w języku potocznym od końca XIX wieku.
Żołnierzy można podzielić:
- ze względu na stosunek do służby wojskowej:
- żołnierzy czynnej służby wojskowej (w czasie pokoju i podczas wojny):
- żołnierzy rezerwy;
- ze względu na rodzaj pełnionej służby:
- żołnierzy zawodowej służby wojskowej,
- żołnierzy pełniących służbę z tytułu powszechnego obowiązku wojskowego:
- żołnierze zasadniczej służby wojskowej,
- żołnierze nadterminowi;
- ze względu na stopień wojskowy:
- szeregowych,
- podoficerów,
- chorążych - w Wojsku Polskim od 1 lipca 2004 chorążowie wchodzą w skład korpusu osobowego podoficerów,
- oficerów.
Spis treści |
[edytuj] Od rekruta do weterana
Droga do zyskania statusu wojownika oraz wojennej sławy zwykle była długa i trudna. W kulturach pierwotnych tylko najsilniejszych mężczyzn szkolono do walki, a w średniowieczu rycerzami mogli zostać jedynie szlachetnie urodzeni młodzieńcy. Obecnie prawie każdy, kto wykaże się dobrym zdrowiem, może zostać rekrutem (nowo wcielonym do wojska, a po złożeniu przysięgi - żołnierzem. Niektórzy z czasem przechodzą na służbę zawodową. Później czeka ich długa kariera i zdobywanie kolejnych stopni wojskowych. Zasłużonych żołnierzy nazywa się kombatantami lub weteranami - tytuł taki istniał już w starożytnym Rzymie, gdzie po skończonej służbie w wojsku najdzielniejsi w nagrodę za męstwo otrzymywali odprawy pieniężne i ziemie na własność.
[edytuj] Zadania w czasie pokoju
Żołnierze pełnią ważne role nie tylko w czasach konfliktów i wojen. W czasie pokoju trzymają warty przy obiektach o szczególnie ważnym znaczeniu, pomagają cywilom dotkniętym klęskami żywiołowymi i katastrofami (np. powodziami, wielkimi pożarami). Specjalistyczne formacje przydają się także do innych zadań, np. wojska inżynierskie budują mosty i drogi, saperzy rozbrajają niewybuchy i wysadzają domy przeznaczone do rozbiórki, a komandosi szkolą ludzi do walki z terrorystami oraz odbywają się ćwiczenia, w których żołnierze trenują.
[edytuj] Partyzanci, najemnicy, maruderzy i dezerterzy
Od dawna istnieje wiele różnych formacji militarnych, ale nie wszyscy żołnierze walczą w regularnych armiach. Partyzantami nazywamy bojowników ochotniczych brygad, prowadzących wojnę podjazdową i działania na tyłach wroga. Maruderzy to żołnierze odłączający się od swoich oddziałów, np. maszerujący na tyłach armii (często w celach rabunkowych). Dezerterami nazywamy uciekinierów, którzy opuścili jednostki, by uniknąć służby wojskowej. Szczególną grupę stanowią najemnicy, którzy werbują się do walki nie z obowiązku lub dla sławy, lecz w zamian za wynagrodzenie. Często walczą w obcych krajach, pod obcymi flagami i słyną z determinacji oraz odwagi. Do dziś nie ma przepisów regulujących zasady walki najemników. Wbrew potocznemu mniemaniu nie są nimi żołnierze międzynarodowej jednostki armii francuskiej zwanej Legią Cudzoziemską.