Aleksander Wąsowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Wąsowicz
Ilustracja
Data urodzenia 14 lutego 1918
Data śmierci 17 września 1963
Zawód, zajęcie lotnik cywilny, pilot doświadczalny
Narodowość polska

Aleksander Wąsowicz (ur. 14 lutego 1918, zm. 17 września 1963) — pilot myśliwski, instruktor lotniczy, później cywilny pilot doświadczalny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szkolenie lotnicze rozpoczął w 1936 roku na szybowcach "Wrona" i "Czajka". Rok później uzyskał przeszkolenie w pilotażu samolotowym w Masłowie k. Kielc. Dobre wyniki w szkoleniu sprawiły, że po uzyskaniu matury wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Radomiu. Tam odbył przeszkolenie na samolotach:

W Kampanii wrześniowej wykonał jeden lot bojowy.

Podczas okupacji był żołnierzem Armii Krajowej pod pseudonimem Spad. Wsławił się w brawurowych akcjach dywersyjnych - zniszczenia samolotów transportowych Ju-52 na lotnisku na Bielanach w Warszawie. Został promowany na stopień podporucznika.

Po wojnie na pierwszym unifikacyjnym kursie dla instruktorów samolotowych w Ligotce Dolnej uzyskał uprawnienia instruktora. Był następnie instruktorem w Aeroklubie Warszawskim. Specjalizował się w akrobacji lotniczej. W 1949 negatywnie zweryfikowany, odsunięty od latania - pracował do 1956 roku poza lotnictwem. W 1956 roku ponownie rozpoczął pracę w Aeroklubie i jednocześnie uzyskał angaż do pracy w Instytucie Lotnictwa, gdzie w 1957 roku uzyskał uprawnienia pilota doświadczalnego. W sierpniu 1961 roku nabył uprawnienia pilota komunikacyjnego (samoloty wielosilnikowe). Latał na samolotach m.in.:

Ogółem wykonywał loty na 56 typach samolotów i szybowców.

Zginął śmiercią lotnika w katastrofie lotniczej podczas badań w locie - leciał jako II pilot samolotu MD-12 dnia 17 września 1963 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]