Artur Miłański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur Tadeusz Miłański
Artur Tadeusz Miłański
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1972
Wąpielsk
Rektor Seminarium Kościoła Starokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej
Okres sprawowania 13 kwietnia 2017 - 17 listopada 2017
Wyznanie starokatolickie
Kościół Katolicki Kościół Narodowy w Polsce (2016)

Kościół Starokatolicki w Rzeczypospolitej Polskiej (2017)

Diakonat 19 marca 2016, Milicz
Prezbiterat 11 listopada 2016, Gdańsk (I)
13 kwietnia 2017, Łódź (II)
Nominacja biskupia 9 września 2017 (anulowano ze względu na uchybienia prawne podjętych uchwał Synodu)

Artur Tadeusz Miłański (ur. 15 stycznia 1972 w Wąpielsku) – polski duchowny Kościoła Starokatolickiego w RP, były członek Rady Kościoła Starokatolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1991 roku ukończył Liceum Ekonomiczne w Rypinie. Zaraz po egzaminie dojrzałości wstąpił do WSD w Olsztynie, a później kontynuował formację kapłańską w seminarium w Elblągu, z którego ostatecznie odszedł w roku 1995 będąc na IV roku studiów. Jednocześnie kontynuował studia wyższe na Uniwersytecie Gdańskim, uzyskując w roku 1998 stopień magistra politologii Następnie w roku 2013 uzyskał stopień magistra teologii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na podstawie pracy pt. „Przygotowanie kandydatów do diakonatu stałego na przykładzie Ośrodka Formacyjnego w Przysieku koło Torunia”[1]. W 2012 roku, w wyniku problemów małżeńskich (rozpad związku), świadomie przeszedł z Kościoła Rzymskokatolickiego na niwę Kościołów Starokatolickich. Przez niemal 4 lata starał się bezskutecznie o przyjęcie do prezbiterium Kościoła Polskokatolickiego lecz jego podanie oraz listy były sukcesywnie odrzucane bądź nierozpatrywane przez Zwierzchnika Kościoła, biskupa Wiktora Wysoczańskiego.

Duchowny Katolickiego Kościoła Narodowego i Bractwa Kapłańskiego św. św. Cyryla i Metodego[edytuj | edytuj kod]

19 marca 2016 roku przyjął diakonat z rąk zwierzchnika Katolickiego Kościoła Narodowego w Polsce ks. bpa Adama Rośka. W listopadzie tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk Stanisława Sawickiego, niezależnego biskupa Bractwa Kapłańskiego św. Cyryla i Metodego[2]. W wyniku odejścia z Bractwa Kapłańskiego został suspendowany a jego święcenia zostały przez bpa Sawickiego uznane za nieważne[3].

Duchowny Kościoła Starokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej[edytuj | edytuj kod]

13 kwietnia 2017 roku przyjął święcenia kapłańskie sub conditione z rąk bpa Wojciecha Zdzisława Kolma, stając się prezbiterem Kościoła Starokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Był między innymi rektorem Seminarium Duchownego Kościoła Starokatolickiego w RP, dla którego opracował pełen system kształcenia podczas studiów alumnów Seminarium, który funkcjonuje w Kościele do dziś.[4].

Wybór na Zwierzchnika Kościoła Starokatolickiego i anulowanie elekcji[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2017 roku, podczas zjazdu duchowieństwa w Wojcieszowie, został wybrany na Zwierzchnika Kościoła, jednakże w późniejszych tygodniach jego elekcja nie pozostawała uznana przez Synod Kościoła, przez co w listopadzie wybrano nowego Zwierzchnika Kościoła którym został ks. Dariusz Majewski. Od stycznia do lutego 2018 pełnił obowiązki Notariusza Generalnego Kościoła Starokatolickiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Promowani magistranci «  Cichosz.pl, cichosz.pl [dostęp 2018-02-18] (pol.).
  2. Stanisław Sawicki, Testimonium Ordinationis, 11 listopada 2016.
  3. Stanisław Sawicki, Dekret z dn. 20 lutego 2017, 20 lutego 2017.
  4. Zwierzchnik Kościoła Starokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, kosciolstarokatolicki.pl [dostęp 2017-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-11].