Ten artykuł dotyczy choroby nowotworowej układu krwiotwórczego u ludzi. Zobacz też: białaczka - choroba roślin.

	Białaczki
leukaemia
ICD-10	C91-C95

Białaczka (łac. leukaemia) - nazwa grupy chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Nazwa historycznie wywodzi się od białawego koloru próbki krwi chorego na ostrą białaczkę. Białaczka charakteryzuje się ilościowymi i jakościowymi zmianami leukocytów we krwi, szpiku i narządach wewnętrznych (śledzionie, węzłach chłonnych). Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet w proporcji 3:2.

Zmienione leukocyty powstają z komórek macierzystych w wyniku tzw. transformacji białaczkowej. Dochodzi do trwałych zmian cytokinetycznych, metabolicznych i antygenowych. Ich przyczyną może być kilka współdziałających ze sobą czynników, np. retrowirusy, predyspozycje osobnicze (geny), czynniki zewnętrzne np. promieniowanie jonizujące, środki chemiczne, zanieczyszczenie środowiska, zakażenia. Czynniki te ułatwiają transformację białaczkową lub osłabiają układ immunologiczny.

[edytuj] Podział białaczek

Rozmaz szpiku kostnego u pacjenta z ALL

Rozmaz krwi obwodowej u pacjenta z ALL

Rozmaz krwi obwodowej u pacjenta z CLL

• ostra białaczka szpikowa (AML)
• przewlekła białaczka szpikowa (CML)
• ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)
• przewlekła białaczka limfatyczna (CLL)

[edytuj] Leczenie

Leczenie białaczki zależy w dużym stopniu od jej rodzaju, zaawansowania oraz stanu ogólnego osoby chorej. Ogólnie można je podzielić na leczenie radykalne, dążące do wyleczenia czyli wyeliminowania patologicznej populacji komórek z organizmu oraz leczenie paliatywne, mające opanować postęp choroby.

• indukcja remisji - zredukowanie liczby komórek białaczkowych do liczby, z którą układ immunologiczny sobie poradzi, kontroluje ją.
  • polichemioterapia
  • prowadzenie 5-7 kuracji powtarzanych z przerwami
  • podawanie leków dostosowanych do biorytmu komórek białaczkowych.
• leczenie intensyfikacyjne - stosowanie kilku cykli polichemioterapii przy użyciu zwiększonych dawek leków w maksymalnie krótkim czasie.
• podtrzymywanie remisji - ma na celu zapobieganie zwiększaniu liczby komórek białaczkowych utrzymywania ich w stanie podporządkowania układowi immunologicznemu:
  • redukcja
  • immunoterapia
• leczenie wspomagające:
  • zapobieganie i leczenie zakażeń
  • leczenie skazy krwotocznej
  • leczenie niedokrwistości
  • właściwe odżywianie

Ważną metodą leczenia przyczynowego białaczek jest przeszczepienie szpiku kostnego.

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!