Botrytis allii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Botrytis allii
Ilustracja
Nalot zarodników Botrytis allii i B. aclada na martwym szczypiorze cebuli
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ workowce
Klasa patyczniaki
Rząd tocznikowce
Rodzina twardnicowate
Rodzaj gronowiec
Gatunek Botrytis aclada
Nazwa systematyczna
Botrytis alliii Munn
Bull. New York Agricultural Experimental Station 437: 396 (1917)

Botrytis allii Munn – gatunek grzybów z rodziny twardnicowatych (Sclerotiniaceae)[1]. Gatunek rozprzestrzeniony na całym świecie[2]. Pasożyt i saprotrof. Wśród roślin uprawnych poraża cebulę, czosnek i pora, wraz z innymi patogenami wywołując u nich chorobę o nazwie zgnilizna szyjki cebuli[3].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botrytis, Sclerotiniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi [1].

Morfologia[edytuj]

Grzyb mikroskopijny, znany wyłącznie w postaci bezpłciowej anamorfy. Rozwija się w tkankach porażonych roślin i na ich obumarłych resztkach[3]. Jego teleomorfa jest nieznana, ale u innych gatunków z rodzaju Botrytis należy ona do rodzaju Botryotinia[4].

Może być hodowany na sztucznych podłożach. Tworzy na nich szare lub szaro-brązowe kolonie. W warunkach naturalnych dość często tworzy sklerocja o średnicy 5 mm, na sztucznych podłożach rzadko. Konidiofory liczne, o długości do 1 mm. Konidia wąskoeliptyczne, czasami gruszkowate, wyraźnie węższe, niż u pokrewnych gatunków. Mają rozmiar (5-) 7-11 (-10) × (3-) 5-6 (-8) μm[5].

Przez długi czas za jego synonim uważany był Botrytis aclada. Przyczyną były trudności z rozróżnieniem tych gatunków na podstawie cech morfologicznych. W 1950 r. jednak Owen i współpracownicy metodami biologii molekularnej wykazali, że są to odrębne gatunki[2].

Trzy z 7 gatunków wywołujących zgniliznę szyjki cebuli, a mianowicie Botrytis allii, Botrytis aclada i Ciborinia allii są morfologicznie trudne do odróżnienia. Wyniki badań metodami biologii molekularnej pozwoliły wyjaśnić relacje między nimi. Porównanie sekwencji DNA wykazało, że Botrytis allii jest mieszańcem B. aclada i C. allii, i posiada allele genów od każdego z nich. B. aclada i C. allii mają po 16 chromosomów, podczas gdy B. alli ma ich 32[6].

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2017-06-09].
  2. a b Owen, J. H., Walker, J. C., and Stahmann, M. A. 1950. Variability in onion neck-rot fungi. Phytopathology 40:749-768
  3. a b red.: Selim Kryczyński i Zbigniew Weber: Fitopatologia. Tom 2. Choroby roślin uprawnych. Poznań: PWRiL, 2011, s. 377,378. ISBN 978-83-09-01077-7.
  4. Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  5. Mycobank. Botrytis allii. [dostęp 2017-07-11].
  6. Ciborinia allii. [dostęp 2017-07-11].

ODP | Azja
Najwyższa jakość usług lekarze stomatolodzy radomsko Zawsze pomocni | Najlepszy dentysta na śląsku paradontoza Profesjonalny gabinet dentystyczny