Brian Cowen
Data i miejsce urodzenia	10 stycznia 1960 Tullamore
Taoiseach Irlandii (Premier Irlandii)
Okres urzędowania	od 7 maja 2008
Przynależność polityczna	Fianna Fáil
Poprzednik	Bertie Ahern
Tánaiste (Wicepremier)
Okres urzędowania	od 14 czerwca 2007 do 7 maja 2008
Poprzednik	Michael McDowell
Następca	Mary Coughlan
Minister Finansów
Okres urzędowania	od 29 września 2004 do 7 maja 2008
Poprzednik	Charlie McCreevy
Następca	Brian Lenihan młodszy
Minister Spraw Zagranicznych
Okres urzędowania	od 27 stycznia 2000 do 29 września 2004
Poprzednik	David Andrews
Następca	Dermot Ahern

Brian Cowen, irl. Brian Ó Comhain (ur. 10 stycznia 1960) – irlandzki polityk, premier Irlandii (Taoiseach) od 7 maja 2008, lider konserwatywnej partii Fianna Fáil, Tánaiste (wicepremier) Irlandii od 14 czerwca 2007 do 7 maja 2008, minister finansów (2004-2008) oraz członek parlamentu od 1984.

[edytuj] Młodość i edukacja

Brian Cowen urodził się w Tullamore, w irlandzkim hrabstwie Offaly. Wychowywał sie w rodzinnym domy w Clara. Jego ojciec był deputowanym i senatorem z ramienia partii Fianna Fail. Prowadził również pub, w którym młody Brian Cowen często pracował jako barman.

Kształcił się w cysterskim College of Mount St. Joseph w Roscrea, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie w Dublinie. Po studiach podjął aplikację radcy prawnego.

Cowen jest żonaty, jest ojcem dwóch córek.

[edytuj] Początki kariery politycznej

W skład Dáil Éireann, izby niższej irlandzkiego parlamentu, Oireachtas, został wybrany w wyniku wyborów uzupełniających w 1984 po śmierci swojego ojca, który sprawował mandat deputowanego. W latach Brian Cowen 1984-1992 zasiadał także w Radzie Hrabstwie Offaly.

Cowen przez siedem lat był szeregowym członkiem partii. Po wyborach w 1989 znalazł się w obozie zw. Country&Western wing (w większości byli to deputowani z prowincji), sprzeciwiającym się koalicji z Postępowymi Demokratami (Progressive Democrats). Na czele obozu, który kontestował politykę premiera Charlesa Haugheya stanął Albert Reynolds, który w 1992 zastąpił go na stanowisku szefa rządu.

11 lutego 1992 Cowen został mianowany ministrem pracy w rządzie premiera Alberta Reynoldsa i zajmował to stanowisko do stycznia 1993. 22 stycznia 1993 stanął na czele ministerstwa transportu, energii i komunikacji. Urząd ten zajmował do 15 grudnia 1994, gdy jego partia znalazła się w opozycji.

W 1994 przywództwo Fianna Fáil objął Bertie Ahern. Cowen wówczas znalazł się w gronie głównych polityków partii. W gabinecie cieni został rzecznikiem ds. rolnictwa, żywności i leśnictwa (1994), a następnie rzecznikiem ds. zdrowia (1997).

[edytuj] Kariera ministerialna

Po trzech latach Fianna Fail powróciła do władzy, a Cowen 26 czerwca 1997 został ministrem zdrowia i dzieci w nowym gabinecie premiera Bertie Aherna. Jako minister rozwiązał problem niedoboru łóżek i przetłoczenia w szpitalach. Odbył również podróż do Angoli, by wesprzeć misję rozbrajania min przeciwpiechotnych w tym kraju.^[1].

27 stycznia 2000 zmienił fotel ministerialny, obejmując Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Funkcję tą pełnił do 29 września 2004, kiedy został mianowany ministrem finansów. Jako szef dyplomacji brał aktywny udział w procesie pokojowym w Irlandii Północnej. Na okres jego rządów przypadł także czas zajmowania przez Irlandię miejsca w Radzie Bezpieczeństwa ONZ oraz sprawowania przewodnictwa w Radzie Europejskiej w pierwszej połowie 2004.

We wrześniu 2004 Cowen objął funkcję ministra finansów. 1 grudnia 2004 ogłosił swój pierwszy budżet, w którym wzrost wydatków wyniósł aż 9%.^[2]. Drugi budżet ministra Cowena zawierał rozległy pakiet opieki dziecięcej oraz wprowadzał obniżone progi stawki podatkowe.^[3]. Budżet w 2007, w obliczu nadchodzących wyborów parlamentarnych, przewidywał największy wzrost wydatków w historii Irlandii, które zostały przeznaczone na podwyżki emerytów i zasiłków socjalnych, program ochrony środowiska i zrekompensowanie obniżki najwyższej stawki podatkowej z 42% do 41%^[4].

Po wygranych wyborach parlamentarnych w maju 2007, Brian Cowen objął 14 czerwca 2007 dodatkowo urząd wicepremiera (Tánaiste).

[edytuj] Lider partii i premier

Brian Cowen (po lewej) oraz Colin Powell, 2001.

Brian Cowen wielokrotnie był wymieniany w mediach jako potencjalny przyszły lider Fianna Fáil. Jego pozycja wzmocniła się, gdy w 2002 objął funkcję wicelidera partii po rezygnacji Mary O'Rourke.

2 kwietnia 2008 premier Bertie Ahern zapowiedział złożenie rezygnacji ze stanowiska szefa rządu i szefa partii Fianna Fáil 6 maja 2008 z powodu oskarżeń o korupcję w latach 90-tych.^[5] . W tej sytuacji Brian Cowen uchodził za naturalnego kandydata do objęcia obu tych funkcji. 4 kwietnia 2008 Cowen uzyskał wsparcie swojej kandydatury ze strony wszystkich pozostałych członków gabinetu.^[6]. 9 kwietnia 2008 Cowen został oficjalnie wybrany przewodniczącym partii Fianna Fáil. Stanowisko to objął 6 maja 2008, tuż po oficjalnej rezygnacji Aherna^[7].

7 maja 2008, również po oficjalnej rezygnacji premiera Aherna, Brian Cowen został mianowany przez prezydent Mary McAleese nowym szefem rządu (Taoiseach). Tego samego dnia jego kandydaturę zatwierdził parlament, głosami 88 za do 76 przeciw^[8].

Jednym z pierwszym zadań nowego premiera i rządu było przeprowadzenie 12 czerwca 2008 referendum w sprawie ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego. Premier Cowen i jego rząd nie zdołali przekonać rodaków do zaakceptowania traktatu (53,4% głosów na "nie"), ściągając na siebie krytykę pozostałych państw UE i powodując poważny kryzys polityczny^[9][10].

[edytuj] Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Profil Briana Cowena na stronie Fianna Fail.

p • d • e

Taoiseach Irlandii

Eamon de Valera • John A. Costello • Eamon de Valera • John A. Costello • Eamon de Valera • Sean Lemass • Jack Lynch • Liam Cosgrave • Jack Lynch • Charles Haughey • Garret FitzGerald • Charles Haughey • Garret FitzGerald • Charles Haughey • Albert Reynolds • John Bruton • Bertie Ahern • Brian Cowen

 

p • d • e Szefowie państw i rządów Europy Szefowie państw Albania • Andora (1, 2) • Austria • Belgia • Białoruś - Bośnia i Hercegowina (1, 2, 3) • Bułgaria • Chorwacja • Cypr¹ • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo[1] • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino (1, 2) • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy •• Państwo nieuznawane: Naddniestrze[2] Szefowie rządów Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy ↑ Republika Kosowa jest obecnie uznawana przez 53 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 5 grudnia 2008) ↑ Prezydent Naddniestrza pełni równocześnie funkcję szefa rządu.