| Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii Bronzyt - minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy piroksenów. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych. Nazwa pochodzi od charakterystycznej barwy tego minerału.
[edytuj] Właściwości:
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju krótkosłupkowym, tabliczkowym, igiełkowym, włoskowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, blaszkowych. Czasami można go spotkać w postaci nieforemnych ziarn w skale. Tworzy też skupienia włókniste i promieniste. Jest kruchy, przezroczysty. Obok hiperstenu jest ogniwem pośrednim szeregu izomorficznego utworzonego przez: enstatyt- ferrosilit; zawiera 70-90% enstatytu i 10-30% ferrosilitu. Współwystępuje z enstatytem, diallagiem, oliwinem, ilmenitem, magnetytem, chromitem. Do niedawna był uważany za bogatą w żelazo odmianę enstatytu. [edytuj] Występowanie:Składnik wielu skał zasadowych (norytów, piroksenów, perydotytów, gabr); rzadziej kwaśnych i obojętnych: sjenitów, dacytów, andezytów. Miejsca występowania: RPA, USA, Austria, Włochy, Niemcy, Wielka Brytania, Czechy, Szwecja. W Polsce spotykany jest w gabrach i norytach Suwalszczyzny, w okolicach Jeleniej Góry, oraz w Sudetach. [edytuj] Zastosowanie:
[edytuj] Bibliografia:
[edytuj] Zobacz też: |