Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kwatera żołnierzy września 1939 na cmentarzu
Brwinów – miasto w woj. mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Brwinów, 30 km od Warszawy. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. warszawskiego. Według danych z 31 grudnia 2004, miasto miało 11 743 mieszkańców.
[edytuj] Dane ogólneLokalny ośrodek usługowy; drobny przemysł m.in. meblarski. Wydział Zootechniki SGGW – w 2002 roku przeniesiony do Warszawy, zlikwidowany Zespół Szkół Agroekonomicznych[1]. Przez miasto przebiega linia kolejowa Warszawa – Katowice i drogi wojewódzkie: 720 Błonie – Nadarzyn oraz 719 Warszawa – Żyrardów. [edytuj] Demografia
[edytuj] HistoriaNa terenach obecnego Brwinowa życie ludzkie istniało już ok. 8000 lat p.n.e. Natrafiono tutaj na ślady jednego z największych w ówczesnej Europie ośrodków hutnictwa opartego o znaczne zasoby rudy darniowej. Nazwa Brwinów znana jest od XV w. W 1406 r. występuje jako Brwinowo, w 1429 r. – jako Brwynowo. Według historyków u jej podstaw leży staropolskie birzwo – belka, tram, drzewo, gwarowe: berwina, kładka. Według etymologii, opartej na miejscowej tradycji, źródłosłów ten miałby się wywodzić od określenia "borowy nów". Wspomniany tu już rok 1406 – to najdawniejsza znana data z dziejów Brwinowa. W akcie erekcyjnym ogłoszonym w tym właśnie roku biskup poznański wymienia między innymi wieś Brwinowo. W XVIII i XIX w. krzyżowały się tutaj dwa szlaki: tzw. droga królewska prowadząca z Warszawy do Piotrkowa Trybunalskiego, miejsca sejmików szlacheckich, oraz lokalny trakt ze stolicy do Grodziska. 14 czerwca 1845 r. przez Brwinów przejechał pierwszy pociąg Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Rozwój kolei stał się punktem zwrotnym w historii Brwinowa zarówno pod względem gospodarczym jak i społecznym. W latach poprzedzających wybuch I wojny światowej Brwinów liczył już ponad 2 tys. mieszkańców. W 1927 r. Brwinów otrzymał status letniska. Powołany został lokalny samorząd i wybrany wójt. W 1929 r. Brwinów gościł prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego. Miejscowość rozwijała się, powstawały piękne wille i pałacyki. Osiedlały się tutaj znane i wybitne osobistości: Jarosław Iwaszkiewicz, Zygmunt Bartkiewicz, Stefan Kiedrzyński. We wrześniu 1939 r. rozegrała się pod Brwinowem bitwa 36 pułku piechoty Legii Akademickiej z wojskami niemieckimi, która opóźniła marsz hitlerowców na Warszawę. [edytuj] ZabytkiCechą charakterystyczną miasta Brwinowa jest zabudowa willowa i pałacowa pochodząca z przełomu XIX i XX w., oraz XX-lecia międzywojennego. Położone w malowniczych ogrodach wśród pięknego starodrzewu budynki stanowią niepowtarzalny obraz minionej epoki. Na szczególną uwagę ze względu na wartość architektoniczną i stan w jakim przetrwały do naszych czasów zasługują następujące obiekty:
W mieście jest również wiele zabytków sakralnych m.in. zabytkowa kaplica z połowy XIX w. na brwinowskim cmentarzu. Godnym uwagi jest fakt, że na cmentarzu w Brwinowie znajduje się grób Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów, aktora Wacława Kowalskiego oraz światowej sławy archeologa-egiptologa Kazimierza Michałowskiego. [edytuj] KościołyNa terenie miasta działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły: [edytuj] Znane osoby związane z Brwinowem
[edytuj] Miejscowości sąsiednie
Przypisy[edytuj] Linki zewnętrzne
Miasta: Brwinów • Piastów • Pruszków | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||