Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne (ChSS) – istniejące w latach 1957-1989 koncesjonowane przez władze komunistyczne PRL ugrupowanie społeczno-polityczne skupiające chrześcijan różnych wyznań.

W listopadzie 1956 grupa 40. działaczy Stowarzyszenia "Pax" dokonała secesji i utworzyła Chrześcijański Instytut Społeczny, przemianowany w 1957 na Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne. Prezesami tej organizacji byli kolejno: Jan Frankowski (do 1968), Zygmunt Filipowicz (do 1974), Kazimierz Morawski (do 1989). Prominentnymi działaczami m.in. : Dominik Horodyński, Wojciech Kętrzyński, Konstanty Łubieński, Andrzej Micewski, Jacek Wejroch.

Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne miało być w swoim założeniu ogólnochrześcijańską platformą dialogu pomiędzy władzami i społeczeństwem. Wkrótce jednak ChSS stało się narzędziem władz komunistycznych w rozbijaniu kościoła katolickiego w Polsce. W czasach przesileń politycznych niezmiennie wykazywało lojalność wobec władz PRL.

ChSS złożyło swój akces do Frontu Jedności Narodu i PRON. Reprezentanci ChSS mieli zagwarantowane miejsca w Sejmie PRL.

Stowarzyszenie posiadało własny Instytut Wydawniczy Novum. Organy prasowe: Za i przeciw, Tygodnik Polski i polonijny Hejnał Mariacki.

W 1989 ChSS przekształciło się w Unię Chrześcijańsko-Społeczną (UChS).