Chwalibog, Falibog, Chwaliboż, Faliboż — staropolskie imię męskie, złożone z członu Chwali- ("chwalić, sławić, dziękować") i -bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście"). Prawdopodobnie oznaczało "tego, który sławi szczęście", późn. "tego, który sławi Boga". Po raz pierwszy zanotowane w formie Chwalibog w 1258 roku, a w formie Falibog — ok. 1265 r. (Faliboż — 1239 r.)^[1].

Pisownia z końcowym -ż być może jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -g przeszło w -ż. Przyrostek ów może także oznaczać przynależność ("należący do Chwaliboga, Faliboga")^[2].

Możliwe staropolskie zdrobnienia: Chwała, Chwalech, Chalek, Chwalik, Chwalisz, Chwalko, Chwałek, Chwałko, Chwało, Chal, Chalęta, Chaława, Chałek, Chałko, Chałuszka, Chałuta, Chałutka, Fal, Falak, Falek, Falęta, Falik, Falisz, Faliszek, Faliszko, Falk, Falko, Fał, Fałak, Fałek, Fałk, Fałko, Kwalisz, Kwalusz (lub Kwałusz), Kwał, Kwałek, Kwałko^[3].

Chwalibog, Falibog imieniny obchodzi 24 stycznia i 28 lutego.

Zob. też imię złożone z tych samych członów w odwróconej kolejności: Boguchwał, Boguchał, Bogufał, Bogofał, Bogchwał, Bochwał, Bofał.

Przypisy