Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pneumatofor (ogród botaniczny w Poznaniu)
Cypryśnik błotny (Taxodium distichum) – gatunek drzew należących do rodziny cyprysowatych. Występuje w stanie dzikim na bagnach i terenach zalewowych w USA wzdłuż południowo-wschodnich wybrzeży Atlantyku.
[edytuj] Morfologia
Cypryśnik błotny w arboretum w Kórniku - po prawej stronie widoczne są pneumatofory.
- Pokrój
- Drzewo długowieczne, osiąga w Polsce około 25 m wysokości, w ojczyźnie nawet 50 m.
- Pień
- Często rozszerzone u nasady.
- Korzeń
- Wytwarza bardzo charakterystyczne korzenie oddechowe (pneumatofory). Są to różnej wielkości kolankowate lub stożkowate zgrubienia na korzeniach, wystające nad powierzchnię gleby lub wody. Umożliwiają one dostęp powietrza do systemu korzeniowego np. zalanego wodą gruntową.
- Liście
- Igły sezonowe, w okresie wegetacji soczyście jasnozielone, na jesieni rude, opadają wraz z cienkimi gałązkami.
- Kwiaty
- Męskie zebrane w długie wiechy, żeńskie są pojedyncze, siedzące. Kwitnie od marca do kwietnia.
- Szyszki
- Długości 2-3 cm, grube, zbite, jajowate.
[edytuj] Zastosowanie
Drzewo to jest czasami sadzone u nas w parkach, w miejscach wilgotnych, np. w Parku Uzdrowiskowym w Kołobrzegu, Parku Kasprowicza w Szczecinie, Parku Południowym we Wrocławiu, w Parku Zakładu Doświadczalnego w Mełnie ,w parku pałacowym w Trzebieszowicach i w Parku Skaryszewskim w Warszawie. Młode okazy są wrażliwe na mrozy.
|