| Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii W automatyce człon różniczkujący (idealny) (ang. derivative term) to człon, który na wyjściu daje sygnał y(t) proporcjonalny do pochodnej sygnału wejściowego x(t): ![]() Poddanie powyższego związku obustronnej transformacji Laplace'a daje związek pomiędzy transformatami obu sygnałów: ![]() Stąd transmitancja członu różniczkującego ma postać: ![]() Jego odpowiedź impulsowa wygląda następująco: ![]()
![]()
![]() Charakterystyka amplitudowo-fazowa: ![]() ![]() Zobacz też: |