Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Człowiek z żelaza – polski film fabularny z roku 1981 w reżyserii Andrzeja Wajdy. Scenariusz został napisany przez Aleksandra Ścibora-Rylskiego, muzykę skomponował Andrzej Korzyński. Film jest kontynuacją "Człowieka z marmuru". Zrealizowano go w okresie ograniczonej działalności cenzury między rokiem 1980 a wprowadzeniem stanu wojennego w grudniu 1981. Zawiera wiele odwołań do tryumfującego w tym czasie ruchu Solidarności. Epizody grają m.in. Anna Walentynowicz i Lech Wałęsa, pojawiają się też fragmenty kronik ze strajku w Stoczni Gdańskiej. Film zdobył Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1981 r. i był nominowany do Oscara.
[edytuj] Obsada
(nie występuje w czołówce)
[edytuj] FabułaGdańsk, rok 1980. W Stoczni Gdańskiej trwa strajk. Radiowy dziennikarz, redaktor Winkel (Marian Opania) ma problemy z alkoholem i jest koniunkturalnym dziennikarzem, "pieprzącym głodne kawałki" jak sam mówi. Dostaje polecenie od przełożonych (Janusz Gajos jako zastępca Przewodniczącego) z Radiokomitetu, aby zrealizować reportaż kompromitujący Maćka Tomczyka (Jerzy Radziwiłowicz), robotnika Stoczni Gdańskiej, działacza Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Zostaje wysłany do Gdańska, gdzie "opiekę" nad nim przejmuje SB. Winkel, będący stale w stanie wskazującym, nieświadomie podpisuje deklarację o współpracy z bezpieką. Ma poznać środowisko Tomczyka, jego żonę Agnieszkę (Krystyna Janda) i przygotować materiał wyjściowy na podstawie dostarczonych mu materiałów SB. Badecki (Franciszek Trzeciak), przedstawiciel władz, uświadamia mu wagę zadania. W tłumie przed bramą zakładu Winkel spotyka znajomego, Dzidka (Bogusław Linda). Ten opowiada mu o Tomczyku. Aby uzyskać przepustkę na teren stoczni, Winkel odwiedza rodzinę Wiesławy Hulewicz. Dowiaduje się, że Tomczyk jest mężem Agnieszki, która w roku 1976 robiła film o Mateuszu Birkucie, ojcu Maćka. [edytuj] Zobacz też[edytuj] Linki zewnętrzne[edytuj] Linki zewnętrzne
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||