| Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii Danda dosłownie: kij (dewanagari दंड) - atrybut duchownych hinduskich. Również atrybut Śiwy, oznaczajacy śmierć i gunę tamas . [1] [edytuj] TradycjaDługi kij noszony przez sannjasinów lub brahmaćarinów. W zależności od tradycji, z jakiej wywodzi się duchowny, danda może symbolizować np. złożone śluby lub gotowość obrony Wed za wszelką cenę. Przyjmuje się, że moniści noszą eka-dandę (eka - jeden), czyli pojedynczy kij, natomiast zwolennicy filozofii personalistycznej tri-dandę (tri - trzy), czyli sztywno związane trzy kije. Danda często znajduje się w specjalnym pokrowcu i jest bardzo cennym przedmiotem dla jej właściciela. Nietaktem jest dotykanie dandy bez wyraźnego pozwolenia duchownego, do którego ona należy. W tradycyjnym hinduizmie dandawat oznacza pokłon. [edytuj] SanskrytW piśmie dewanagari pionowy znak | Znak przestankowy odpowiadający przecinkowi lub kropce. W poezji pojedyncza danda | stoi na końcu pierwszej połowy zwrotki, podwójna danda || na końcu zwrotki. Często pomiędzy dwie podwójne dandy wstawia się numer kolejny zwrotki, np. ||२०|| (zwrotka dwudziesta).[2] Przypisy
|