Ten artykuł dotyczy grupy heavymetalowej. Zobacz też: Gdańsk, noszący niemiecką nazwę Danzig.

Danzig
Rok założenia	1987
Pochodzenie	Stany Zjednoczone (Lodi, New Jersey)
Gatunek	heavy metal[1], doom metal, industrial metal, hard rock
Aktywność	1987-obecnie
Wytwórnia płytowa	Def American, American Recordings, Hollywood Records, E-Magine, Spitfire Records, Evilive, Megaforce Records, Restless
Powiązania	Misfits, Samhain
Aktualni członkowie
Glenn Danzig Tommy Victor Steve Zing Johnny Kelly
Byli członkowie
John Christ Eerie Von Chuck Biscuits Eerie Von Joey Castillo Howie Pyro Todd Youth Josh Lazie
Współpracownicy
Rick Rubin
Strona internetowa

Danzig - amerykańska grupa heavymetalowa założona w 1987 roku przez Glenna Allena Anzalone bardziej znanego pod pseudonimem Glenn Danzig. Muzyka zespołu jest ciężka a zarazem subtelna i wyrafinowana z wyczuwalnym wpływem twórczości Black Sabbath, śpiew Glenna może nasuwać skojarzenia z takimi wokalistami jak Jim Morrison, Elvis Presley czy też Johnny Cash.

[edytuj] Biografia

[edytuj] Początki (do 1988)

Po skończeniu szkoły średniej w połowie lat siedemdziesiątych Glenn Danzig postanowił, nie zważając na protesty rodziców całkowicie poświęcić się karierze muzyka. Wkrótce powstał The Misfits, formacja punkowa z Nowego Jorku (covery utworów Green Hell i Last Caress zostały nagrane i wykonywane na koncertach przez Metallikę). Co prawda wcześniej były inne zespoły m.in. Talus, Ed Gein's Car czy Whodat And Boojang, ale to właśnie The Misfits był pierwszym bandem Glenna z prawdziwego zdarzenia. Jednak zespołowi nigdy nie udało się uciec z nowojorskiego punkowego "ghetta" i w 1983 roku został w końcu rozwiązany. Całkiem niedawno pojawiła się idea wskrzeszenia zespołu, jednak reakcja Glenna jest stanowcza: "Wszystko co mam do powiedzenia to fakt, iż Misfits przestał istnieć w roku 1983. To co teraz się dzieje to jakaś nieudolna próba wskrzeszenia mitu, ale takie rzeczy się nie udają, tutaj chodzi tylko o pieniądze."

[edytuj] Era klasyczna (1988-1994)

Pod koniec 1983 Glenn i Eerie rozpoczęli pracę nad projektem który przekształcił się ostatecznie w Samhain (nazwa pochodzi od celtyckiego rytuału). Samhain przetrwał do 1986 roku, do momentu, w którym Glenn spotkał Ricka Rubina z wytwórni Def American. Po koncercie Samhain w 1986 roku w The Ritz na The New Music Seminar w Nowym Jorku Rubin obiecał podpisać z zespołem kontrakt. Wytwórnia dopiero zaczynała się rozwijać (m.in. rok wcześniej podpisała kontrakt ze Slayerem) i poza swobodą artystyczną nie mogła wiele zagwarantować Glennowi. Jednak po wizycie w biurze wytwórni na Broadwayu i rozmowie z Rubinem Glenn postanowił związać się z Def American. Glenn tak wspomina te chwile: "Wytwórnia była wtedy typową dorabiającą się dopiero firmą mieszczącą się na poddaszu. Wszędzie był bajzel, kupa śmieci, sterty płyt i kaset, telefon ciągle dzwonił, a ludzie nie mówili, tylko krzyczeli. Było całkiem nieźle! Wyszliśmy stamtąd i poszliśmy na pizzę. Rozmawialiśmy, Rick powiedział mi wtedy, że widzi w nas prawdziwy band z przyszłością, że jesteśmy nietypowi i poza wszystkimi trendami. Jeśli skupimy się tylko na zespole możemy wiele osiągnąć i będziemy mieć dużo do powiedzenia. Więcej niż inne bandy, Spodobało mi się". Samhain zmienił się, za namową Rubina i w celu uniknięcia kłopotów procesowych, w Danzig a współpraca Def American z Glennem układała się pomyślnie przez kilka lat.

Debiut nie okazał się wielkim sukcesem komercyjnym, na ten trzeba było poczekać do roku 1992, ale płyta pokazała jak olbrzymi potencjał drzemie w zespole. Mocne, dynamiczne a jednocześnie melodyjne i świetnie zaśpiewane utwory łatwo zapadają w pamięć. W 1990 roku Danzig wydał swój drugi album Danzig II: Lucifuge. Płyta mroczna, tajemnicza, mocna i jednocześnie spokojna.

Wreszcie nadszedł przełomowy rok 1992 w sprzedaży ukazuje się trzecie wydawnictwo Danziga - Danzig III: How the Gods Kill. Płyta wędruje z miejsca na 24. pozycję na liście Billboardu i staje się pierwszym sukcesem komercyjnym w karierze zespołu.

W roku 1993 Danzig wydał minialbum Thrall: Demonsweatlive, a w 1994 płytę Danzig 4. Były to ostatnie wspólne nagrania pierwszego składu Danzig. Chuck Biscuits nie doczekał nawet premiery 4. Glenn wyrzucił go z zespołu za ciągłe nadużywanie narkotyków: "Chuck sprawdził się jako perkusista, ale miał pewne problemy, z którymi musiał sobie poradzić. Od samego początku powiedziałem mu - koniec z dragami, to nie jest dla mnie - to było chyba na trasie z Metalliką (1994) kiedy Chuck próbował sią zabić. Każdego wieczora przeżywaliśmy koszmar. Chuck zwykł mówić 'okay, zagram koncert, ale noc to czas na nocne sprawy' więc musieliśmy się pożegnać...".

[edytuj] Era eksperymentalna (1996-1999)

W 1996 roku ukazała się kolejna płyta Danzig - 5 Blackacidevil. Na albumie Glenn zagrał na większości instrumentów. Poza wokalami zagrał także na gitarze, gitarze basowej i instrumentach klawiszowych. Zespół zaprezentował nowe, industrialne brzmienie, zachowując jednocześnie elementy charakterystyczne dla całej twórczości zespołu. Blackacidevil okazała się wielkim zaskoczeniem dla wielu fanów. Glenn tak wspomina piąty album i zamieszanie jakie on wywołał: "Tamta płyta powstała bo musiała powstać. Chciałem nagrać taki album, to wszystko. Gdybym nie czuł takiej potrzeby nie zrobiłbym tego, ale ludzie nie są w stanie tego zrozumieć, ciągle zadają mi pytania 'dlaczego nagrałeś mi taki album', etc... jestem artystą, wyrażam to co czuję w danej chwili, skoro wówczas odczuwałem właśnie w ten sposób, powstał taki właśnie materiał, jestem z niego dumny!"

Tego samego roku, w listopadzie Danzig ponownie wszedł do studia i nagrał 7 utworów na nigdy nie wydaną EP-kę BleedAngel. Od tamtego czasu zespół kilkakrotnie zmieniał się skład kapeli, na kolejnej płycie po raz kolejny zmienił brzmienie.

W listopadzie 1999 roku ukazał się 6:66 Satan's Child - szósty album zespołu i spotkał się on z bardzo zróżnicowanymi reakcjami ze strony fanów i krytyków muzycznych. Zawierał mroczną muzykę z pogranicza heavy i doom metalu akcentowaną tłem elektronicznym, śpiew Glenna także był trochę inny, bardziej szepczący. W krytyce posuwano się do określenia gatunku prezentowanego na albumie jako nu metal, gatunku paradoksalnie odrzucanego przez lidera zespołu. Na tle wcześniejszych i późniejszych dokonań zespołu, płyta ta jest uważana za najsłabszą.

[edytuj] Powrót do źródeł (2000-)

W 2000 roku skład zespołu ustabilizował się. Nowymi stałymi członkami zostali: gitarzysta Todd Youth oraz basista Howie Pyro, obydwaj to weterani nowojorskiej sceny punkowej. W tym składzie zespół wydał w 2002 roku siódmy album I Luciferi. Muzyka została tym razem całkowicie pozbawiona elektroniki, nacisk położono na klasyczne metalowe instrumentarium i ciężar. Niektóre z utworów przypominały dokonania Danzig z czterech pierwszych płyt, co część fanów uznała za dobry znak i powrót zespołu do formy, chociaż niektórzy byli rozczarowani jakością produkcji albumu.

W 2004 roku, Danzig wydał ósmy album studyjny, Circle of Snakes, który wraz z poprzednim I Luciferi jest uważany za powrót do stylu z początkowego okresu działalności zespołu. Skład zespołu ponownie uległ zmianie, nowym gitarzystą został Tommy Victor z zespołu Prong. Brzmienie znów uległo zmianie, głównie ze względu na dominującą we wszystkich utworach gitarę Victora. Album krytykowano za zbytnie wyeksponowanie gitar, przez co ucierpiało na tym brzmienie perkusji i śpiew Glenna.

W 2007 roku, po latach zapowiedzi, ukazał się podwójny album kompilacyjny The Lost Tracks of Danzig zawierający niepublikowane utwory powstałe podczas sesji nagraniowych wszystkich poprzednich albumów zespołu.

[edytuj] Skład zespołu

[edytuj] Aktualni członkowie

• Glenn Danzig - śpiew, gitara, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, pianino, sitar, harmonijka ustna (1987-)
• Tommy Victor - gitara (1997-1998, 2002-2005, 2008-)
• Steve Zing - gitara basowa (2006-)
• Johnny Kelly - perkusja (2002-2003, 2005-)

[edytuj] Byli członkowie

• Bevan Davies - perkusja (2004-2005)
• Charlee "X" Johnson - perkusja (2002)
• Chuck Biscuits - perkusja (1987-1994)
• Dave Cushner - gitara (1997)
• Eerie Von - gitara basowa (1987-1995)
• Howie Pyro - gitara basowa (2000-2003)
• Jeff Chambers - gitara (1998-1999)
• Jerry Cantrell - gitara (1996) - również w Alice in Chains
• Jerry Montano - gitara basowa (2002-2006)
• Joe Fraulob - gitara (2005-2006)
• Joey Castillo - perkusja (1994-2002)
• John Christ - gitara (1988-1995)
• Joseph Bishara - instrumenty klawiszowe (1996)
• Josh Lazie - gitara basowa (1996-1997, 1998-2000)
• Mark Chaussee - gitara (1996)
• Rob Nicholson (Blasko) - gitara basowa (1997-1998)
• Todd Youth - gitara (1999-2003)
• Tommy Victor - gitara (1997-1998, 2002-2005)
• Kenny Hickey - gitara (2006-2007)

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Albumy studyjne

• Danzig (1988)
• Danzig II: Lucifuge (1990)
• Danzig III: How the Gods Kill (1992)
• Danzig 4 (1994)
• 5 Blackacidevil (1996)
• 6:66 Satan's Child (1999)
• I Luciferi (2002)
• Circle of Snakes (2004)

[edytuj] Minialbumy

• Thrall: Demonsweatlive (1993)

[edytuj] Kompilacje

• The Lost Tracks of Danzig (2007)

[edytuj] Albumy koncertowe

• Live on the Black Hand Side (2001)

[edytuj] Single

• Mother (1988)
• Her Black Wings (1990)
• Killer Wolf (1990)
• Dirty Black Summer (1992)
• Mother '93 (1993)
• Until You Call On The Dark (1994)
• Cantspeak (1995)
• I Don't Mind the Pain (1995)
• 7th House (1996)
• Sacrifice (1996)
• Unspeakable (1999)

[edytuj] Bootlegi

• First Show (Trouble) (1988)
• Danzig Live (Death Notices, Live In San Francisco, The Felt Forum) (1989)
• Live With James And Kirk Of Metallica (The Dead Zone) (1989)
• Fresh Flesh (1989)
• Live In New York (1989)
• Not Of This World (1989)
• One Night In Hell (1989)
• Armour And Greed (Vampira'S Children) (1990)
• Death Had No Name (1990)
• Demos '88 (1990)
• Die Die My Darling (1990)
• Live With James And Kirk Of Metallica (1990)
• Trouble - Live Frankfurt 1990 (1990)
• Unnatural Causes (1990)
• Dark Days Of Danzig (Pain In The World) (1991)
• Death... In Its Arms (1991)
• Demon Danz (1991)
• Devil Songs (1991)
• Evil Live (Live Evil) (1991)
• From Beyond 7/7/89 (1991)
• Live In Hamburg 1991 (1991)
• Live In San Francisco 1989 (Not Of This World) (1991)
• Tell Your Children Not To Walk My Way (1991)
• You And Me (1) (1991)
• You And Me (2) (1991)
• The Glorious Past (1991)
• Back From Hell (1992)
• Back In Black (1992)
• Danzig & Bad Brains Live (1992)
• Godless (1992)
• How The Gods Play (1992)
• III 1/2 - Dirty Black Night (1993)
• Astharot (1993)
• Evil Trax Live (1993)
• It'S A Long Way Back From Hell (1993)
• Live And Alive (1993)
• Live With Danzig (1993)
• Los Angeles 1993 (1993)
• Pandora's Box (1993)
• The Dark Side Of Danzig (1993)
• Black Box (1994)
• Brand New God (1994)
• Godless - Live USA 1993 (1994)
• Lucifer Live (1994)
• Pile Of Shit (1994)
• Power Of The Dark Side (1994)
• Covering 'em Volume II (1995)
• Dirty Black Aria (1995)
• Going Down To Die (1995)
• Life Without A Net (1995)
• Skulls And Bones (1995)
• Things That Should Not Be (1995)
• Garage Days 2 (1996)
• Bizarre Acidevil (1998)
• Johnny Crunch CD-R (1998)
• Portland (1999)

[edytuj] Wideografia

[edytuj] VHS

• Danzig (1990)
• Lucifuge: The Video (1991)

[edytuj] DVD

• Archive de la Morte (2003)
• Il Demonio Nera (2005)

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• (en) Oficjalna strona zespołu
• (en) Oficjalny fanklub zespołu
• (pl) Polska strona o zespole