Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Współrzędne: 54°25′15″N 16°24′38″E / 54.42083, 16.41056
Widok od strony morza na port
Darłowo (niem. Rügenwalde, pom. Dirlowo, kasz. Darłòwò) – nadmorskie miasto w północnej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, największe miasto powiatu sławieńskiego. Położone nad Bałtykiem, na Pomorzu Zachodnim, w dolinie rzek Wieprzy i Grabowej, na Pobrzeżu Koszalińskim. Według danych z 31 grudnia 2007 roku Darłowo liczyło 14 154 mieszkańców1.
[edytuj] Środowisko naturalne
Darłowo leży w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego.
Miasto położone na obszarze dwóch mezoregionów – Wybrzeża Słowińskiego oraz Równiny Słupskiej, które stanowią Pobrzeże Koszalińskie.
Darłowo posiada dzielnice: Darłówko i Racisław.
Według danych z roku 20026, Darłowo ma obszar 19,93 km², w tym:
- użytki rolne: 71%
- użytki leśne: 2%
Miasto stanowi 1,91% powierzchni powiatu.
[edytuj] Demografia
Struktura demograficzna mieszkańców Połczyna-Zdroju wg danych z 31 grudnia 2007:1
| Opis |
Ogółem |
Kobiety |
Mężczyźni |
| jednostka |
osób |
% |
osób |
% |
osób |
% |
| populacja |
14 154 |
100 |
7 299 |
51,57 |
6 855 |
48,43 |
| wiek przedprodukcyjny (0 - 17 lat) |
2 670 |
18,86 |
1 313 |
9,28 |
1 357 |
9,59 |
| wiek produkcyjny (18 - 65 lat) |
9 405 |
66,45 |
4 544 |
32,1 |
4 861 |
34,34 |
| wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat) |
2 079 |
14,69 |
1 442 |
10,19 |
637 |
4,5 |
Według danych z roku 20056, średni dochód na mieszkańca wynosił 2057,89 zł.
Już w XI w. istniał gród lub warownia o nazwie Dirlov lub Dirlovo, którego mieszkańcy zajmowali się żeglarstwem, połowami i konserwowaniem ryb, tkactwem itp. Prawa miejskie nadane w roku 1312 (prawo lubeckie). Potem, po krótkim panowaniu Brandenburczyków, w 1347 miasto przeszło w ręce księcia wołogoskiego Bogusława V z dynastii Gryfitów, zięcia Kazimierza Wielkiego. W 1352 roku rozpoczęto budowę zamku, na ten okres datuje się też początek współpracy z Hanzą (pełnoprawnym członkiem Hanzy Darłowo zostało w roku 1412). W 1382 w Darłowie urodził się Eryk Pomorski, znany potem jako król Norwegii Eryk III i król Danii Eryk VII oraz król Szwecji. Po detronizacji, kolejno ze wszystkich tronów, wrócił do Darłowa i zaczął rozbudowywać miasto; tu został pochowany. Kolejnym władcą zasłużonym dla Darłowa i całego Pomorza Zachodniego był Bogusław X.
W latach 1497 i 1558 Darłówko i część Darłowa zalewały ogromne sztormy, które wyrzuciły statki w okolice centrum miasta.
W dniu 27 sierpnia 1568 roku eskadra polskiej floty wojennej króla Zygmunta Augusta, składająca się z 10 statków, napotkała przypadkowo w porcie w Darłowie trzy szwedzkie i dwa szkockie statki, w związku z czym nastąpiło ostrzelanie polskich okrętów, po którym z polskich okrętów wysadzono desant, który uderzył na Szwedów od strony lądu. W wyniku walki zdobyto wszystkie szwedzkie statki, natomiast statkom szkockim udało się odpłynąć z portu[1]. W latach 1589, 1624, 1648, 1679 i 1722 miasto było z kolei niszczone przez pożary. Pierwszą latarnię morską wybudowano około roku 1715.
Po przejęciu miasta przez Hohenzollernów przeżywało ono aż do połowy XVIII w. zastój gospodarczy[potrzebne źródło]; podczas blokady kontynentalnej Anglii w okresie wojen napoleońskich na początku XIX w. mieszkańcy Darłowa i okolic trudnili się przemytem brytyjskich towarów na kontynent.
Przed I wojną światową miasto liczyło 6 tys. mieszkańców, tuż przed II wojną światową – ok. 8 tys.; w czasach niemieckich nosiło nazwę (niem.) Rügenwalde. Taką nazwę nosi kiełbasa Rügenwalder Teewurst, przed wojną produkowana w Darłowie, a po wojnie w Zachodnich Niemczech, wyłącznie przez firmy pochodzące z Darłowa.
W czasie II wojny światowej w Darłowie zmontowano i testowano dwa największe działa w historii świata, noszące nazwy Dora (od: Dorota) i Gustav. Kilkakrotnie na wizytację ich budowy przyjeżdżał Adolf Hitler. W 1945 miasto zostało włączone do Polski, zaś jego niemiecka ludność wysiedlona. Pierwszą powojenną nazwą Darłowa był Dyrłów, następnie Darłów.
[edytuj] Architektura
Cały obszar Starego Miasta został wpisany do rejestru zabytków[2]. Darłowo zachowało unikatowy średniowieczny układ urbanistyczny z rynkiem po środku, jako głównym placem w mieście. Gród był otoczony murami z basztami i bramami. Do dziś zachowała się tylko jedna brama. Zabytki chronione prawem w Darłowie:
- Zamek Książąt Pomorskich – jedyny w Polsce nadmorski gotycki zamek wybudowany na planie zbliżonym do kwadratu z wieżą wysokości 24 metrów. Budowę zamku rozpoczęto w 1352 roku za panowania Bogusława V, na ten okres datuje się też początek współpracy miasta z Hanzą. W XVIII i XIX wieku w zamku znajdowały się magazyny i więzienie, od 1930 roku muzeum.
- Kościół Mariacki – rozpoczęcie budowy kościoła datuje się na 1321 r. W roku 1394 z funduszy księcia Bogusław VIII wzniesiono wieżę kościelną, a następnie dobudowano zakrystię i kaplice boczne. W kościele znajdują się sarkofagi książąt pomorskich: Eryka I, Elżbiety (księżniczki duńskiej, żony ostatniego pomorskiego księcia Bogusława XIV, zmarłej w 1653 roku), księżnej Jadwigi (córki księcia Henryka Brunszwickiego i Elżbiety Duńskiej, żony Ulryka, brata Bogusława XIV). Od 1992 roku w kościele darłowskim rozwija się kult Matki Bożej Fatimskiej, Królowej Pokoju i Jedności, której figura została ukoronowana przez Ojca Świętego Jana Pawła II podczas audiencji w Rzymie. Było to 2 czerwca 1993 roku.
- ratusz – barokowy, przebudowany w 1725 roku, obecnie siedziba władz miasta. Przed ratuszem stoi fontanna z 1919 roku z posągiem rybaka.
- Brama Wysoka z obwarowaniami miejskimi – jedyna brama miejska zachowana z pierwotnego założenia murów obronnych
- Kaplica św. Jerzego – piętnastowieczna gotycka jednonawowa budowla, wchodząca w skład dawnego szpitala św. Ducha dla trędowatych
- Kaplica św. Gertrudy – oryginalne (XV wiek) założenie gotyckiej architektury cmentarnej na planie sześcioboku z dwunastobocznym obejściem; całość nakryta dachem namiotowym z iglicą. Wnętrze z gwieździstym sklepieniem zdobi fresk patronki żeglarzy św. Gertrudy oraz godła cechów szewskiego i piwowarskiego. Przykład skandynawskiego gotyku, jedyny w Polsce. Okna kościoła są podobne do bulajów dawnych statków.Gotycka kaplica św, Gertrudy to jedyna w swoim rodzaju budowla w Polsce, nawiązująca do angielskich wzorców budownictwa.
- zabytkowy dom (Plac Kościuszki 17)
- zabytkowy dom (ul. Marii Curie-Skłodowskiej 23)
- zabytkowe kamienice (na ul. Powstańców Warszawskich 7, 15, 49, 51, 56)
- młyn wodny, nieopodal znajduje się także spichlerz
- rozsuwany most – im. kpt. Witolda Huberta; jedyny w Polsce, most pomiędzy Darłówkiem Wschodnim, a Zachodnim z tzw. wieżą kontrolną.
[edytuj] Obiekty turystyczne
- Pomnik Rybaka - Fontanna
- zaprojektowany został w roku 1919 przez znanego niemieckiego artystę Wilhelma Grossa, fundatorami figury rybaka, zdobiącej do dziś darłowski rynek byli Heptenmacherowie.
- Latarnia Morska
- pochodzi z XIX w., wielokrotnie przebudowywana, obecnie wieża ma 22 m wysokości (w Darłówku) i jest to najniższa latarnia morska na polskim wybrzeżu.
- Port
- oryginalna zabudowa portu rybackiego z XIX i XX wieku. Awanport w Darłówku Zachodnim – miejsce, w którym podczas II wojny światowej istniała stocznia statków żelbetonowych.
[edytuj] Komunikacja
[edytuj] Drogi lądowe
Drogi lądowe włączone w system komunikacyjny miasta:
Darłowo uzyskało połączenie kolejowe w 1878 r. po doprowadzeniu linii z Korzybia przez Sławno. W 1991 r. cała linia została zamknięta. W 2005 r. otwarto ponownie odcinek Sławno - Darłowo, PKP uruchomiły przewozy towarowe i autobus szynowy.
[edytuj] Przystań żeglarska
Wszyscy żeglarze, którzy odwiedzają Port Morski Darłowo mogą skorzystać z kontenera sanitarnego, umiejscowionego za mostem, po wschodniej stronie portu. W kontenerze mieści się toaleta, prysznic i pomieszczenie rekreacyjne. Można również podłączyć się do energii elektrycznej oraz po uprzednim kontakcie z Zarządem Portu pobrać wodę słodką.
[edytuj] Rejsy turystyczne
W mieście działają cztery instytucje kulturalne: Darłowski Ośrodek Kultury, Biblioteka miejska, Zamek Książąt Pomorskich oraz Kino "Bajka".
Imprezy i zawody cykliczne odbywające się w Darłowie:
- Darłowski Festiwal Filmów Skandynawskich - impreza cykliczna w sezonie letnim.
- Europejskie Warsztaty Muzyczne i Operowe
- Gala operetkowa - Plac Kościuszki
- Festiwal organowy - Kościół św. Gertrudy
- Czwartkowy Pociąg do Jazzu
- Darłowski Festiwal Teatrów Ulicznych
- Bałtycki Festiwal Tańca - Hotel Apollo
- Międzynarodowy Festiwal Latawców
- Ogólnopolski Bieg Eryka
- Ogólnopolskie Otwarte Zawody Wędkarskie o Puchar Królewskiego Miasta Darłowa "Darłowski Dorsz". Zawody są rozgrywane na morzu. Wędkarze poławiają dorsze z pokładów statków.
- Puchar Polski w kolarstwie szosowym kobiet.
- Międzynarodowy Zlot Historycznych Pojazdów Wojskowych (edycja zimowa i letnia)
Darłówko nocą - ujście Wieprzy
[edytuj] Atrakcje turystyczne
- unikatowy średniowieczny układ urbanistyczny Starego Miasta.
- rozsuwany most: oryginalny mechanizm, przy ujściu Wieprzy do morza (w Darłówku);.
- Międzynarodowy Zlot Historycznych Pojazdów Wojskowych - impreza cykliczna w sezonie letnim
- elektrownia wiatrowa: elektrownia wiatrowa liczy obecnie 9 wiatraków (dużych) oraz 6 mniejszych. Obecnie są to jedne z największych wiatraków w Europie, o wysokości 118 m.
- betonowe podstawy wyrzutni V-1 i V-2 z czasów II wojny światowej.
[edytuj] Szlaki turystyczne
szlak rezerwatów - 75 km na trasie Polanów-Darłowo
szlak nadmorski - 100 km na trasie Mielno-Jarosławiec
- szlak turystyki wodnej rzeka Wieprza - spływ Kępice-Darłowo
Szlak Zabytków Średniowiecza - 104 km. Przebiega przez: Darłowo, Dąbki, Dobiesław, Jeżyce, Słowino, Boleszewo, Krupy, Stary Jarosław, Kowalewice, Barzowice, Cisowo, Dąbki. Na trasie: Zamek Książąt Pomorskich, średniowieczne kościoły, grodziska i zabytki budownictwa wiejskiego
[edytuj] Sport i rekreacja
Jednostką organizacyjną władz miasta zajmująca się organizacją uprawiania sportu i rekreacji jest Ośrodek Sportu i Rekreacji.
[edytuj] Kluby sportowe
- Yacht Club "Wiking"
- KS M&W Stocznia Darłowo (męska sekcja piłki siatkowej)
- OSiR Darłowo (kobieca sekcja piłki siatkowej, sekcja piłki nożnej)
- Klub Kolarski Ziemia Darłowska
- Gminne Zrzeszenie Ludowe Zespoły Sportowe Darłowo
- Szkolny Morski Klub Żeglarski Albatros
- "Tornado"
- Uczniowski Klub Sportowy Sztorm-Darłowo
- Darłowski Międzyszkolny Klub Sportowy Delfin
- Powiatowe Zrzeszenie Ludowe Zespoły Sportowe
- Darłowski Klub Oyama Karate
- Miejski Klub Sportowy Darłovia
- Pływacki Uczniowski Klub Sportowy "Neon"
[edytuj] Obiekty sportowe
- OSiR (boiska do tenisa i piłki nożnej)
- Park wodny Jan
- Hala sportowa i kort tenisowy - Ośrodek Róża Wiatrów
- Siłownia "Atlas"
- Hala Sportowa Zespołu Szkół Morskich
- ośrodek jeździecki (jazda konna)
[edytuj] Darłowianie
Przemysław Gosiewski, Stanisław Gawłowski, Agnieszka Włodarczyk, Piotr Krakowiak.
[edytuj] Administracja
Darłowo ma status gminy miejskiej. Mieszkańcy Darłowa wybierają do swojej Rady Miasta 15 radnych. Organem wykonawczym władz jest burmistrz. Siedzibą władz miasta jest ratusz przy Placu Tadeusza Kościuszki. W mieście znajduje się także siedziba wiejskiej gminy Darłowo.
Burmistrzowie Darłowa:
- Andrzej Lewandowski
- Zbigniew Moroń
- Jerzy Buziałkowski
- Ewa Kucharska
- Arkadiusz Wojciech Klimowicz (od 2002 r.)
Miasto utworzyło 4 jednostki pomocnicze gminy – osiedle nr 1, nr 2, os. Bema oraz os. nr 5. Każde z osiedli posiada własną radę osiedla oraz zarząd.
Darłowo należy do Związku Miast i Gmin Morskich, Nowej Hanzy, Stowarzyszenia Gmin Polskich Euroregionu Pomerania.
[edytuj] Miasta partnerskie
Przypisy
- ↑ Zygmunt Boras, Obrzeża Nowożytnej Rzeczpospolitej, , Poznań 2005, Wyd. UAM, s.20
- ↑ Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Szczecinie, nr rej. 204
[edytuj] Bibliografia
- „Z pamiętnika pierwszego burmistrza Darłowa Stanisława Dulewicza”. - Kazimiery Dulewicz.
- Album „Darłowo w Starej Fotografii”- L. Walkiewicza i M. Żukowskiego
- „Szkice Darłowskie” K. Kontowskiego.
- „Kościół Mariacki” oraz „Kościół św. Gertrudy” – M. Żukowskiego
- „Eryk Pomorski” – L. Walkiewicza,
- „Krótki oddech wolności” M. Żukowskiego,
- „Kształtowanie się organów władzy na Pomorzu Zachodnim w latach 1945–1957 i jego rola w zwalczaniu opozycji” M. Żukowskiego,
- „Darłowo zarys dziejów” – L. Walkiewicza i M. Żukowskiego,
- „Ziemia Sławieńska” – Z. Mielczarski, J. Sroka, M. Żukowski,
- „Z dziejów portu nad Wieprzą” – L. Walkiewicza
- "Przejście Pana w miasteczku Darłowo" ks. Andrzej Kowalczyk wyd. Katolickie stowarzyszenie "Jezus Żyje" Gdańsk 1999
[edytuj] Linki zewnętrzne
Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Darłowo
|