Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wiosną 1501 roku po powrocie do Florencji Michał Anioł podpisał umowę z zarządem katedry florenckiej na wykonanie rzeźby, którą rozpoczął 13 września. Do pracy wykorzystał złom marmuru, który wcześniej był powierzony Agostinowi di Duccio. Podobno, kiedy Buonarroti zobaczył kamień powiedział: "Widzę rzeźbę, teraz muszę tylko odrzucić to co zbędne". Prace nad Dawidem trwały do 1504 roku. Artysta w trakcie pracy był często krytykowany, co doprowadzało go do furii. Jeden z możnych florentczyków Gonfaloniere Soderini zarzucił rzeźbiarzowi, że posąg ma krzywy nos. Michał Anioł wziął w rękę odrobinę pyłu marmurowego i dłuto zaczął niby to poprawiać nos Dawida po czym zapytał: "Czy teraz jest dobrze?" "Można rzec, że teraz ta twarz będzie żyła i że to ja nadałem jej życie" odpowiedział Soderini. Rzeźba Dawida ma 5,17 m wysokości. Uderza w niej doskonałość proporcji i dbałość o każdy detal. Artysta wyrzeźbił nawet naczynia krwionośne. Po ukończeniu, 8 marca 1504 r. posąg stanął obok wejścia do Pałacu Starego na placu della Signoria, symbolizując wolność zdobytą przez mieszkańców miasta i ich gotowość do jej obrony. Dawid stał tam przez 369 lat. W 1873 roku przeniesiono go do specjalnej Trybuny Dawida w Galleria dell'Accademia, aby uchronić przed gołębiami i zastąpiono kopią, która stoi tam do dziś [edytuj] Zobacz też[edytuj] Linki zewnętrzne
| ||||||||||||||||