Humorystyczna karykatura angielska z XIX wieku, pokazująca deszcz psów i kotów.

Deszcz zwierząt to niezwykły fenomen meteorologiczny polegający na opadzie z nieba licznych zwierząt, często jednego gatunku. To nietypowe zdarzenie może, lecz nie musi, być połączone z normalnym deszczem. Fenomen deszczu zwierząt pojawiał się już od dawna w wielu podaniach. Znane są świadectwa z różnych krajów i epok, w których motyw ten występuje jako element wielu tekstów pisanych.

Najczęściej "deszcze" te składały się z ryb lub żab, występują jednak przekazy, które mówią o różnych rodzajach ptaków. Okazyjnie deszcze te były tak gwałtowne, że zwierzęta były rozbijane i roztłukiwane o powierzchnię. Niekiedy padające stworzenia przeżywały upadek (szczególnie ryby), co wysuwa wniosek, iż odstęp czasu upływający od "początku" padania aż do zetknięcia się z ziemią jest stosunkowo krótki. Niektóre świadectwa opisują deszcze żab, podczas których zwierzęta pozostają nietknięte. Czasami zwierzęta upadały całkowicie zamarznięte lub zostały uwięzione między blokami lodu; pokazywano w ten sposób, że przed upadkiem osiągnięta przez nie wysokość była niezwykle wielka, gdzie panująca temperatura spada poniżej 0° C.

[edytuj] Świadectwa i legendy

[edytuj] Tekty i legendy do średniowiecza

Rycina autorstwa O. Magnusa z roku 1555, przedstawiająca deszcz ryb.

Literatura starożytna obfituje w świadectwa deszczu zwierząt lub deszczu przeróżnych obiektów, także tych organicznych. Wystarczy cofnąć się do Starożytnego Egiptu, jeżeli wierzyć w egipski papirus Alberto Tulliego (choć jego istnienie jest kontrowersyjne) ^[1] i o którym się mówi, że zachowuje zapis przedziwnych zjawisk wespół z tym, co literatura fantastyczna określa jako UFO. Bardziej szczegółowo, był to także opad ryb i ptaków z nieba. ^[2]. W Biblii możemy znaleźć opowieść o tym, jak Józef i jego armia były wspomagane przez grad kamieni które spadały na oddziały Amorytów. Biblia wspomina także inne interwencje niebiańskie tego rodzaju, jak pojawienie się żab - jednej z plag egipskich.^[3]. W IV wieku p.n.e., grecki twórca Ateneusz wspomina o trwającym 3 dni deszczu ryb w regionie Cheronei na Peloponezie.^[4]. W pierwszym wieku, Pliniusz Starszy, pisarz i naturalista, opisuje deszcz kawałków mięsa, krwi i innych części zwierząt, takich jak wełna ^[5]. Ostatecznie w średniowieczu częstotliwość tego zjawiska w pewnych regionach rodzi w ludziach pogląd, że ryby rodzą się w niebie, już jako osobniki dojrzałe, a potem spadają na ziemię.^[4].

Przypisy