Deuter (2H, D) – jest stabilnym izotopem wodoru z naturalną obfitością jednej części w 7000 częściach wodoru.
Jądro deuteru, nazywane deuteronem, składa się z jednego protonu i jednego neutronu, podczas gdy jądrem wodoru jest pojedynczy proton. Masa atomowa deuteru jest około dwukrotnie większa od izotopu 1H i wynosi 2,0140 Da.
Deuter został odkryty w 1931 przez Harolda Claytona Ureya, chemika z Uniwersytetu Columbia - za odkrycie to otrzymał nagrodę Nobla z chemii w 1934.
Deuter może zastąpić normalny wodór w cząsteczkach wody, tworząc ciężką wodę, mającą charakterystyczną właściwość spowalniania neutronów, dzięki której jest stosowana przy wytwarzaniu energii jądrowej.
Jest składnikiem ciężkiej wody, która występuje w dwóch postaciach:
- D2O - obydwa wodory są zastąpione deuterami;
- HDO - jeden z dwóch atomów wodoru jest zastąpiony deuterem;