Dewa (dewanagari देवता trl. devata "świetlisty", "jaśniejący", "oświecony" , ang. Deva , Synonimy w innych językach tybetański lha, chiński tiān (天）, koreański cheon, japoński ten) - nieposiadająca ciała fizycznego istota nadprzyrodzona, często półboska występująca w religiach dharmicznych i mitach kultur azjatyckich. Żeńskim odpowiednikiem dewy jest dewi - bogini (Niebianka lub Światłość).

[edytuj] W hinduizmie

• W tradycji wedyjskiej dewa to mieszkaniec niebios, bóstwo o dobrym łaskawym charakterze, i dużej mądrości. Również istoty będące podmiotami wedyjskich ceremonii.
• Najbardziej znanymi dewami panteonu hinduistycznego jest Trójca Bogów: Brahma, Wisznu i Śiwa.
• Wyróżnia się dziewięć kategorii czy sfer niebiańskich bytów zamieszkujących Dewaczan (Królestwo Światłości). Mitologia indyjska opisuje też istoty półboskie czy półanielskie określane mianem upadewa. Przeciwieństwem tych aniołów (bogów) są istoty zwane asurami.

[edytuj] W zaratusztrianizmie

W zaratusztrianizmie dewy to złe duchy na usługach Angra Mainju (Arymana). Do tej kategorii wpadają automatycznie wszystkie obce bóstwa innych religii.

[edytuj] W buddyzmie

Zobacz więcej w osobnym artykule: Dewa (buddyzm).

Określenia używane w buddyjskich tekstach nawiązują do takich nadprzyrodzonych bytów jak devatā "deity" i devaputra (Pāli: devaputta) "synowie bogów". Dewa w buddyzmie to jeden z wielu typów nieludzkich bytów bardziej potężnych, długowiecznych i żyjących w większym zadowoleniu niż przeciętny człowiek.