Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Doberman
Doberman
Inne nazwy	Dobermann, Doberman Pinscher
Kraj patronacki	Niemcy
Wymiary
Wysokość	68-72 (pies) cm, 63-68 (suka) cm
Masa	40-45 (pies) kg, 32-35 (suka) kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, Sekcja 1, nr wzorca 143
AKC	Working
ANKC	Grupa 6 - (Utility)
CKC	Grupa 3 - (Working Dogs)
KC(UK)	Working
NZKC	Utility
UKC	Grupa 1 - Guardian Dog
Wzorce rasy
FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Doberman - 9 lat

Doberman- jedna z ras psów, należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosów, szwajcarskich psów pasterskich oraz innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów w typie pinczera i sznaucera, w podsekcji psów w typie pinczera.

[edytuj] Rys historyczny

Rasa wywodzi się z Niemiec, a jej nazwa pochodzi od nazwiska Karla Fryderyka Louisa Dobermanna (1834 - 1894) jej twórcy, pierwszego hodowcy, który był również lekarzem, poborcą podatkowym, policjantem i oprawcą. Nigdzie nie odnotowano jakich ras użył do stworzenia dobermana, ale były to prawdopodobnie: owczarek, rottweiler, wyżeł niemiecki, oraz być może beauceron z wyżłem weimarskim. W celu uszlachetnienia rasy w późniejszych latach, dobermana skrzyżowano z terrierem manchesterskim i greyhoundem, co poprawiło jego walory fizyczne oraz sylwetkę. Wyhodowane psy często były używane jako psy stróżujące i policyjne. Liczne stosowanie ich w służbie policyjnej doprowadziło wówczas do nadania im przydomka "psy żandarmów". W łowiectwie były używane przeważnie do zwalczania dzikich drapieżników.

[edytuj] Wygląd

Doberman jest średnio - duży, silnie zbudowany, muskularny.

[edytuj] Budowa

Budowa dobermana powinna sprawiać wrażenie kwadratowej, co jest typowe zwłaszcza dla psów. Długość tułowia od rękojeści mostka do guza siedzeniowego nie powinna u psów przekraczać 5%, a u suk 10% wysokości w kłębie.

[edytuj] Mechanizm ruchu

Ma on duże znaczenie zarówno dla zdolności użytkowej, jak i eksterieru psa. Chód jest elastyczny, zwinny, swobodny i obszerny. Przednie kończyny wyrzucane są możliwie jak najdalej. Kończyny tylne zapewniają wydajną i elastyczną siłę napędową. Kończyna przednia z jednej strony i kończyna tylna z drugiej strony są jednocześnie wyprowadzane do przodu. Ogólne wrażenie chodu dobermana przypomina chód rasowego konia dorożkarskiego.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Najczęściej spotykanymi odmianami umaszczenia są: czarny - podpalany oraz czekoladowy i czekoladowy - podpalany. FCI nie dopuszcza innych odmian kolorystycznych, jednak istnieją dobermany: błękitne, izabelowate, białe. Sierść powinna być krótka, gęsta i ściśle przylegająca do ciała psa. Podszerstek jest niedopuszczalny.

[edytuj] Zachowanie i charakter

Doberman jest psem o zrównoważonym, silnym charakterze. Mimo swego temperamentu i ruchliwości potrafi zachować spokój. Jest psem przywiązującym się silnie do członków rodziny, jego kontakty z dziećmi powinny być pod nadzorem osób dorosłych. Wymaga bliskiego kontaktu z człowiekiem oraz szkolenia w zakresie posłuszeństwa ogólnego. Pełen temperamentu i energii, wymaga sporej, codziennej porcji ruchu.

[edytuj] Użytkowość

Pies obronny i stróżujący, towarzyszący, domowy. Współcześnie rasa ta jest także zaliczana do ras psów służbowych - policyjnych.

[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja

Dobermany mają dość wrażliwy układ pokarmowy, na ogół to pies zdrowy - późno starzejący się. Miewa problemy z systemem trawienia, niektóre psy (zwłaszcza brązowe) maja skłonność do alergii skórnych. Dobermany, podobnie jak inne psy o posturze i charakterze sportowca, mogą mieć zwłaszcza w młodości problemy z układem sercowo-oddechowym i nie powinny być zbyt forsownie ćwiczone. Brak podszerstka i delikatna skóra sprawiają, że pies ten zimą w naszym klimacie stosunkowo łatwo marznie i potrafi się przeziębić.

Jego krótki, twardy i ścisłe przylegający do skóry włos nie wymaga wiele pielęgnacji. Trzeba koniecznie pamiętać o czyszczeniu uszu (zwłaszcza o zwierząt o uszach nie kopiowanych), przycinaniu pazurów (jeśli nie ściera ich sobie biegając) oraz o zapobieganiu powstawania kamienia nazębnego.