Dobrudża - terytorium między Morzem Czarnym na wschodzie, Dunajem na zachodzie i północy, a Górami Bałkańskimi na południu. Część północną, w łuku Dunaju, zajmują stare masywy (wys. do 467 m), w części południowej znajduje się stepowa wyżyna. Wzdłuż wybrzeża (zwłaszcza w pn. części) liczne jeziora lagunowe (największe to Razelm). Główne miasta to Konstanca na obszarze Rumunii i Dobricz w Bułgarii. Wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego rozsiane są liczne kąpieliska.
[edytuj] Historia
Już w IV w. p.n.e. teren ten nazywany był przez Greków Scytią Mniejszą. W roku 46 n.e. terytorium Dobrudży zostało wcielone do rzymskiej prowincji Mezja, od IV wieku należało do Bizancjum, a w końcu VII wieku zostało włączone do Bułgarii. W XI–XII w. powróciło ono do Bizancjum, a następnie ponownie do Bułgarii. Od końca XIV wieku Dobrudża znajdowała się pod władzą Turcji, a w roku 1878 podzielono ją na mocy traktatu berlińskiego pomiędzy Bułgarię i Rumunię; W roku 1913 została włączona w całości do Rumunii i została jej oficjalnie przyznana w roku 1919, traktatem w Neuilly-sur-Seine.
7 sierpnia 1940 układ rumuńsko-bułgarski w Krajowie przyznał południową część Dobrudży Bułgarii, przeprowadzono także wymianę ludności rumuńskiej i bułgarskiej z tych terenów; a ustalona wtedy granica została potwierdzona 10 lutego 1947 roku przez paryskie traktaty pokojowe.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
