Dzwonek drobny
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	dzwonkowce
Rodzina	dzwonkowate
Rodzaj	dzwonek
Gatunek	dzwonek drobny
Nazwa systematyczna
Campanula cochleariifolia Lam.
1785, Encycl. Méth., Bot., 1 : 531[1]
Synonimy
Cochlearia pusilla Haenke
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Dzwonek drobny w swoim naturalnym środowisku (Siwy Wierch w Tatrach)

Dzwonek drobny (Campanula cochleariifolia Lam.) – gatunek rośliny należący do rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae). Występuje w Europie, głównie w górach: w Alpach, Apeninach, Karpatach, Pirenejach, górach Półwyspu Bałkańskiego, a także w Jurze. W Polsce występuje na Babiej Górze i w Tatrach, gdzie jest dość pospolity.

Liście

[edytuj] Morfologia

Pokrój

Tworzy gęste kępki albo darnie zawierające liczne płone różyczki. Wysokość (3)5-15(30) cm. Roślina posiada rurki wytwarzające gęsty, biały sok mleczny.

Łodyga

Wzniesiona lub podnosząca się, prosta, w górnej części groniasto rozwidlająca się, dołem silnie owłosiona odstającymi, szczeciniastymi włoskami. Pod ziemią rozgałęzione kłącze z krótkimi rozłogami.

Liście

O zróżnicowanym kształcie. Liście różyczkowe są okrągławosercowate, długoogonkowe, grubo ząbkowane, liście łodygowe dolne są podłużnie jajowate i ząbkowane, o nasadzie zwężającej się w krótki ogonek, liście środkowe są równowąskie lub lancetowate. Nasady i ogonki liści są sztywno orzęsione. Podczas kwitnienia blaszka liści różyczkowych jest ucięta lub słabo tylko sercowata

Kwiaty

Zebrane są przeważnie w 2-6 kwiatowe, jednostronne grono, rzadziej w niedużą wiechę. Korona mała (długość do 2 cm), wąskodzwonkowata jasnoniebieska, 5 łatkowa. Czasami (rzadko) zdarzają się kwiaty białe. Pączki kwiatowe są zwisające. Nitki pręcików dłuższe od pylników, pyłek różowy.

Owoc

Otwierająca się 3 dziurkami torebka z licznymi nasionami.

Korzeń

Wrzecionowaty.

[edytuj] Biologia i ekologia

Rozwój

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Siedlisko

Skały, piargi, żwirki, głównie na podłożu wapiennym. Występuje od regla dolnego po piętro halne.

Fitosocjologia

W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Thlaspietalia rotundifolii, gatunek wyróżniający dla rzędu Potentilletalia caulescentis^[2].

Genetyka

Liczba chromosomów 2n = 34, Ga 3, 4, 5, 6^[1].

[edytuj] Zastosowanie

• Roślina ozdobna. Nadaje się do ogrodów skalnych i jako roślina obwódkowa na rabatach. Równie dobrze można nim obsadzać murki i szczeliny skalne. Dobrze wygląda też pomiędzy kamieniami. Tworzy gęste kępy, rozrastające się szybko za pomocą rozłogów. Najsilniej kwitną młode pędy na zewnątrz kępy, środkowe, starsze pędy często są bezkwiatowe.

[edytuj] Uprawa

Jest to jeden z najłatwiejszych w uprawie gatunków dzwonków. Rozmnaża się go przez podział wczesną wiosną, lub pod koniec sierpnia, po przekwitnięciu. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub lekko zacienionym. Jest mrozoodporny. Gleba powinna być lekka, żwirkowo-kamienista,wapienna i stale wilgotna.

[edytuj] Nazewnictwo

Łacińska nazwa rodzajowa pochodzi od słowa campánula oznaczającego dzwonek, kształt kwiatu przypomina bowiem dzwonek. Łacińska nazwa gatunkowa określa kształt liści (warzuchopodobne), pochodzi od rośliny warzucha (Cochlearia), która ma podobne liście. Polska nazwa gatunkowa (drobny) odnosi się do drobnego wzrostu tej rośliny.

Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

Przypisy

[edytuj] Bibliografia