Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dzwonek karpacki
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd dzwonkowce
Rodzina dzwonkowate
Rodzaj dzwonek
Gatunek dzwonek karpacki
Nazwa systematyczna
Campanula carpatica
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons
Odmiana o białych kwiatach

Dzwonek karpacki (Campanula carpatica Jacq.) - gatunek byliny z rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae). Na świecie ma swoje naturalne stanowiska wyłącznie w Karpatach, ale poza granicami Polski. Jest endemitem karpackim.[1] W Polsce jest natomiast często uprawiany, jako roślina ozdobna.

Spis treści

[edytuj] Charakterystyka

Pokrój
Bylina tworząca luźne kępy wysokości 15-40 cm o licznych i wiotkich, pokładających się lub podnoszących, rozgałęzionych łodygach. Pędy nagie lub owłosione krótkimi, szorstkimi włoskami.
Liście
Ogonkowe. Dolne liście duże, sercowatojajowate, karbowano-piłkowane. Górne liście mają zaokrągloną nasadę i są równowąskie i całobrzegie.
Kwiaty
Duże, dzwonkowate, o lazurowym kolorze, wyrastające pojedynczo lub po kilka na długich szypułkach. Zdarzają się również kwiaty białe. Korona ma ząbki wcięte co najwyżej do 1/3 długości. Wewnątrz pojedynczy słupek z 3 lub 4 zagiętymi znamionami. Zatoki pomiędzy ząbkami kielicha bez wyrostków. Kwitnie od lipca do września.
Owoc
Torebka.
Biotop, wymagania
W naturalnym swoim środowisku rośnie na skałach, szczególnie wapiennych. Hemikryptofit.

[edytuj] Zastosowanie

  • Roślina ozdobna. Dla swoich pięknych kwiatów jest często uprawiany. Nadaje się szczególnie na rabaty i do ogrodów skalnych. Wymaga próchniczno-gliniastej gleby i słonecznego lub półcienistego stanowiska. Można go uprawiać z nasion, lub przez podział bryły korzeniowej. Zwykle sam się nasiewa.[2]

Przypisy

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 
  2. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X. 

[edytuj] Bibliografia

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 

ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs
muzyka, muza | Kenya Safari | Board Directory | Opisy gg | Glade