Elymianie (grec. Elymoi, łac. Elymi) – lud zamieszkujący zachodnią część Sycylii od epoki żelaza. Pochodzenie Elymów jest nieznane, na pewno byli ludem indoeuropejskim. Prawdopodobnie przybyli na wyspę z Anatolii przez północną Afrykę ok. 1100 p.n.e. Według antycznych historyków (Tukidydes) byli uciekinierami z Troi. Po migracji na Sycylię zasiedlili jej zachodnią część, sąsiadującą z ziemiami Sykanów, którzy na Sycylii zamieszkali dużo wcześniej. Administracyjnym centrum Elymów była Segesta; religijnym – Eryx. W czasach późniejszych ulegli wpływom kulturowym Kartagińczyków i Greków z Wielkiej Grecji.