Estuary English (w skrócie EE) - odmiana języka angielskiego używana współcześnie głównie w południowo-wschodniej Anglii. Termin ten (dosłownie: "Angielski Ujścia") został wprowadzony w 1984 przez brytyjskiego lingwistę Davida Rosewarne. Estuary English jest mieszaniną cech charykterystycznych dla cockneyu i Received Pronunciation.

[edytuj] Geografia i socjolingwistyka

Nazwa Estuary English wywodzi się stąd, że miejscem powstania tego dialektu jest region ujścia Tamizy. Obecnie EE można usłyszeć również w Londynie, na północ aż do Norwich i na zachód aż do Kornwalii.

EE jest szczególnie popularny wśród młodych ludzi w Anglii ponieważ jest postrzegany jako wyrafinowany lecz neutralny klasowo, w przeciwieństwie do RP uważanego za wymowę "elitarną". EE można dziś usłyszeć w BBC, Izbie Gmin i wśród biznesmenów. Tradycjonaliści używający RP nazywają EE pogardliwie "Rivermouth", uważając ten sposób mówienia za nienaturalny i prostacki.

[edytuj] Fonetyka

Wśród użytkowników Estuary English istnieje zróżnicowanie fonetyczne, jako że wpływ na rozwój tej odmiany miał zarówno tradycyjny akcent londyński jaki i RP. Niemniej za cechy charakterystyczne EE uchodzą:

• Wokalizacja /l/ do [w] w pozycji na końcu sylaby:

"A real salesman will always feel like a fool if he fails to sell or his deal falls through."

• Wymowa /r/ zbliżona akustycznie do amerykańskiej, choć zamiast retrofleksji występuje uniesienie centralnej części języka
• przejście nagłosowego [ð] w [d] (zwłaszcza w Londynie)
• Spółgłoska [t] zastępowana zwarciem krtaniowym w pozycji na końcu sylaby
• Dyftong [eɪ] wymawiany szerzej jako [ɛɪ], [ʌɪ] lub [æɪ].
• Przesunięcie [u:] ku przodowi, w kierunku [ʉ:]
• Akcentowanie przyimków i czasowników posiłkowych.

[edytuj] Inne cechy

W porównaniu z tradycyjną angielszczyzną brytyjską w Estuary English występuje więcej amerykanizmów słownikowych i gramatycznych. Nie spotyka się natomiast form gramatycznych typowych dla cockneyu.

[edytuj] Źródło

• The Language Samples Project, the University of Arizona 2001