Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: Przydałoby się dodać choć jeden przypis tutaj. Zaznaczyłem szablonem {{Fakt}} najważniejsze.

Eurosceptycyzm – negatywny stosunek do idei, polityki oraz systemu prawnego Unii Europejskiej. To rozpropagowane przez media pojęcie jest błędne zaś właściwsze jest określenie uniosceptycyzm odnoszące się do zjawiska negowania celów politycznych Unii Europejskiej a nie Europy jako obszaru kulturowego czy współpracy pomiędzy państwami europejskimi.

Polscy eurosceptycy określają siebie mianem eurorealistów lub uniosceptyków^{[potrzebne źródło]}.

[edytuj] Grupy eurosceptyczne

Trudno wskazać jedną grupę przeciwną Unii Europejskiej tak jak trudno wskazać jeden kraj czy region, który zgłaszałby najwięcej krytycznych uwag co do istoty UE. Eurosceptykami określają sie przedstawiciele zarówno lewej jak i prawej strony sceny politycznej (głównie skrajnych jej odłamów), konserwatyści, libertarianie, liberałowie, konserwatywni liberałowie, narodowcy, komuniści czy lewacy. Generalnie trudno znaleźć jeden główny punkt łączący wszystkie te podmioty i jeden główny zarzut stawiany UE, jako że każda z grup dąży do innych celów. Także różne sfery działalnośći UE stoją w sprzeczności z planami, wymaganiami i dążeniami tychże grup. Można jednak wyodrębnić pewne główne argumenty najczęście pojawiające się w rozmaitych debatach, deklaracjach czynawet statutach grup eurosceptycznych. Należą do nich m.in. zbyt wysokie podatki, antychrześcijaństwo, narastający socjalizm oraz rozdmuchana biurokracja. Niektóre stronnictwa uważają, że Unia Europejska dąży do stworzenia państwa, a to z kolei doprowadzi do utraty suwerenności obecnych państw członkowskich. Stronnictwa lewicowe lub lewicujące zgłaszają również obawy, że organizacja ta próbuje budować zachodnioeuropejski imperializm i nierówno traktuje wszystkie państwa członkowskie, a także kraje tzw. Starej Unii chcą podporządkować sobie nowe kraje członkowskie.

Eurosceptykami są również niektórzy antyglobaliści uważający, iż stworzenie Unii Europejskiej jest pierwszym krokiem ku utworzeniu Rządu Światowego.^{[potrzebne źródło]}

Podmioty te najczęściej żądają przebudowy struktur Unii, zmianę zakresu działania poszczególnych jej komórek, zmiany w dystrybucji funduszy, powrotu do walut narodowych, ograniczenie biurokracji, wycofanie poszczególnych państw z jej struktur (głównie na polu działań w obrębie danego kraju) czy w ostateczności nawet rozwiązania całej Unii Europejskiej.

[edytuj] Eurosceptycyzm w Austrii

[edytuj] Austriackie partie eurosceptyczne

Austriacka Partia Wolnościowa uznawana przez Parlament Europejski za partię faszystowską w 1999 roku otrzymała 27% głosów mimo gróźb izolacji Austrii jeżeli dostanie się do rządu.^[1] Poparcie dla tej partii od roku 1999 jednak znacznie zmalało, i w wyborach z lat 2002 i 2006 uzyskała odpowiednio 10% i 11,04%.

[edytuj] Eurosceptycyzm w Danii

28 września 2000 roku Duńczycy w referendum większością 53,2% głosów odrzucili euro.^[2]

[edytuj] Duńskie partie eurosceptyczne

Duńska Partia Ludowa w wyborach parlamentarnych w 2005 roku zdobyła 24 z 179 mandatów co sprawiło iż stała się trzecią partią w rządzie. Jest ona znana głównie z antyimigranckich postulatów, jest również za wystąpieniem Danii z UE.

[edytuj] Eurosceptycyzm w Polsce

Eurosceptycy w Polsce nie są skonsolidowaną grupą. Do eurosceptycznych partii politycznych należą zarówno Komunistyczna Partia Polski, Polska Partia Pracy, Obrona Narodu Polskiego, Unia Polityki Realnej jak i Liga Polskich Rodzin oraz Narodowe Odrodzenie Polski. Są one przeciwne ideom UE, wychodząc jednocześnie ze skrajnie różnych pozycji.

[edytuj] Polskie partie eurosceptyczne

Unia Polityki Realnej uważa, iż Unia Europejska dąży do stania się federacją.^[3] Kolejną rzeczą, której sprzeciwia się UPR, jest rosnący socjalizm i biurokracja.

Liga Polskich Rodzin jest przeciwna członkostwie Polski w Unii, gdyż według nich UE jest niechrześcijańska i popiera rozwój "cywilizacji śmierci". Ponadto sprzeciwia się wprowadzenia Traktatu reformującego jako aktowi prawnemu grożącemu niepodległości Polski i uznają go jako konstytucję dla Europy.

Komunistyczna Partia Polski uważa, iż Unia Europejska jest próbą ubezwłasnowolnienia politycznego polskiego społeczeństwa przez zachodni imperializm.^[4]. Partia żąda również wycofania Polski ze struktur NATO.^[5]

Polska Partia Pracy twierdzi, że Unia Europejska chce obywatelom polskim narzucić obywatelstwo europejskie.^{[potrzebne źródło]}

Narodowe Odrodzenie Polski postuluje natychmiastowe zerwanie wszelkich działań integracyjnych z Unią Europejską i wyjście z owej. Twierdzi, że prowadzą one do likwidacji duchowej i narodowej istoty państwa polskiego. ^[6]

Obrona Narodu Polskiego apeluje o rychłe wyjście z Unii Europejskiej.^[7]

[edytuj] Polska prasa eurosceptyczna

Do eurosceptycznych czasopism należą głównie te o zabarwieniu konserwatywno-liberalnym jak "Najwyższy Czas!" czy "Opcja na prawo" i "Racja Polska". Do pism zdecydowanie eurosceptycznych zaliczają się też nacjonalistyczne czasopisma takie jak np. "Tygodnik Ojczyzna" czy "Szczerbiec".

[edytuj] Eurosceptycyzm w Szwajcarii

W referendum 6 grudnia 1992 roku Szwajcarzy odrzucili możliwość wejścia do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w wyniku czego negocjacje z Unią Europejską zostały odłożone na dalszy plan. Szwajcaria zawsze (także podczas wojen) pozostawała neutralna w tego typu sprawach.

[edytuj] Eurosceptycyzm w Szwecji

Szwedzi w referendum w 2003 roku odrzucili euro większością 55,9% głosów, stając się jednym z 3 krajów, które odrzuciły wspólną walutę. ^[8]

[edytuj] Szwedzkie partie eurosceptyczne

Lista Czerwcowa (Junilistan) jest współzałożycielką grupy Niepodległość i Demokracja. W wyborach do parlamentu europejskiego w 2004 roku udało się jej zdobyć 14% głosów.^[9]

[edytuj] Eurosceptycyzm w Wielkiej Brytanii

Zobacz więcej: Eurosceptycyzm w Wielkiej Brytanii oraz Czarna Środa.

[edytuj] Brytyjskie partie eurosceptyczne

Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa zdobyła w 2004 roku 16% głosów i wprowadziła 12 z 78 deputowanych jacy przypadli Wielkiej Brytanii.^[10] Głównym celem owej partii jest wyprowadzenie Zjednoczonego Królestwa z UE.

[edytuj] Eurosceptycy w Parlamencie Europejskim

W Parlamencie Europejskim znajdują się dwie frakcje eurosceptyków: Niepodległość i Demokracja, i Unia na rzecz Europy Narodów, posiadające odpowiednio 30 i 29 miejsc.^{[potrzebne źródło]}

[edytuj] Niepodległość i Demokracja

Frakcje tę utworzyli w 2004 roku deputowani z:

• Polskiej Ligi Polskich Rodzin
• Brytyjskiej Partii Niepodległości Zjednoczonego Królestwa
• Holenderskiej Unii Chrześcijańskiej
• Duńskiego Ruchu Czerwcowego
• Listy Czerwcowej ze Szwecji
• Ruchu na rzecz Francji

[edytuj] Sprzeciw wobec przyjęcia Turcji

Negocjacje z Turcją w sprawie jej przystąpienia do Unii Europejskiej budzą wiele kontrowersji nawet w środowiskach uznawanych za euroentuzjastyczne.^{[potrzebne źródło]} Argumentują, iż Turcja nie należy do europejskiego kręgu kulturowego, jej PKB jest znacznie niższy od innych krajów członkowskich, co w efekcie po przyjęciu jej spowoduje niekontrolowany napływ imigrantów oraz że tylko kilka procent powierzchni kraju leży na kontynencie europejskim.

Przypisy