Ewa Demarczyk
Data i miejsce urodzenia	16 stycznia 1941 Kraków
Pochodzenie	Kraków
Gatunek	piosenka literacka
Zawód	piosenkarka
Aktywność	1961–nadal
Wytwórnia płytowa	Muza Wifon Decca Melodia
Powiązania	Piwnica pod Baranami Teatr Ewy Demarczyk
Współpracownicy
Zygmunt Konieczny Andrzej Zarycki
Strona internetowa

Ewa Demarczyk (ur. 16 stycznia 1941 w Krakowie), polska piosenkarka, pieśniarka, dyrektor teatru.

Artystka jest uznawana za jedną z najwybitniejszych polskich osobowości estrady i teatru.

[edytuj] Życiorys

W 1966 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. Karierę rozpoczęła w 1961 w studenckim kabarecie Akademii Medycznej w Krakowie "Cyrulik", skąd w 1962 przeszła do kabaretu "Piwnica pod Baranami", gdzie nawiązała współpracę z kompozytorem Zygmuntem Koniecznym.

W 1963 wystąpiła na I Krajowym Festiwalu Piosenki w Opolu śpiewając Karuzelę z madonnami (sł. Miron Białoszewski), Czarne anioły (sł. Wiesław Dymny) i Taki pejzaż (sł. Andrzej Szmidt), wzbudzając entuzjazm krytyki i publiczności. W 1964 na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie zdobyła drugą nagrodę za Grande Valse Brillante (sł. Julian Tuwim). Jednocześnie występowała za granicą, m.in. w paryskiej Olympii, w Genewie z okazji XX-lecia ONZ, w Szwecji i Belgii. W 1966 nawiązała współpracę z kompozytorem Andrzejem Zaryckim, a w 1976 przestała występować w Piwnicy pod Baranami.

W 1986 rozpoczął działalność Państwowy Teatr Muzyki i Poezji Teatr Ewy Demarczyk, a od 2001 po wielu problemach funkcjonuje stowarzyszenie pod tą nazwą.

Występy w Paryżu zapoczątkowały jej karierę na całym świecie (m.in. USA, Niemcy, Szwecja, Belgia, Wielka Brytania, Francja, Japonia, Australia, Kanada, Izrael, Brazylia, ZSRR) . Gościły ją takie znakomite estrady, jak: Carnegie Hall w Nowym Jorku, Chicago Theatre, Queen Elisabeth Hall w Londynie, Theatre Cocoon w Tokio, La Theatre du Forum des Halles w Paryżu, Sala im. Nobla w Sztokholmie, Teatr Wielki w Warszawie.

[edytuj] Niektóre nagrody i odznaczenia

• 1969 - I nagroda na Festiwalu Mondial du Theatre w Nancy
• 1971 - Złoty Krzyż Zasługi
• 1977 - Krzyż Oficerski Legii Francuskiej
• 1979 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• 1987 - Zasłużony dla Kultury Narodowej
• 1993 - Nagroda specjalna Telewizji Polskiej
• 2000 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
• 2005 - Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis

[edytuj] Najsłynniejsze pieśni

• Ballada o cudownych narodzinach Bolesława Krzywoustego - muz. A. Zarycki, sł. Gall Anonim
• Biegnie dziewczyna lasem - muz. A. Zarycki, sł. B. Leśmian
• Cyganka - muz. A. Zarycki, sł. O. Mandelsztam
• Czarne anioły - muz. Z. Konieczny, sł. W. Dymny
• Grande Valse Brillante - muz. Z. Konieczny, sł. J. Tuwim
• Groszki i róże - muz. Z. Konieczny, sł. J. Kacper i H. Rostworowski
• Karuzela z madonnami - muz. Z. Konieczny, sł. M. Białoszewski
• Panna śnieżna - muz. A. Zarycki, sł. A. Biały, J. Zagórski
• Rebeka - muz. Z. Białostocki, sł. A. Włast
• Skrzypek Hercowicz - muz. A. Zarycki, sł. O. Mandelsztam
• Sur le Pont d'Avignon - muz. A. Zarycki, sł. K.K. Baczyński
• Tomaszów - muz. Z. Konieczny, sł. J. Tuwim
• Wiersze wojenne - muz. Z. Konieczny, sł. K. K. Baczyński

[edytuj] Dyskografia

• 1963 - Karuzela z Madonnami
• 1967 - Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego
• 1974 - Ewa Demarczyk (Melodia) ZSRR
• 1982 - Ewa Demarczyk - live (Wifon)
• 1986 - Piwnica pod Baranami 1963-68
• 1992 - reedycja albumu Ewa Demarczyk - live (Wifon)
• 1998 - reedycja albumu Ewa Demarczyk - live
• 1999 - reedycja albumu Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego
• 2004 - reedycja albumu Ewa Demarczyk (Melodia)

[edytuj] Bibliografia

• Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, s. 38. ISBN 83-86848-05-7

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Ewa Demarczyk w bazie danych polskiego filmu