| Fabio Grosso | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Fabio Grosso | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 listopada 1983 Rzym, Włochy |
|
| Pozycja | Obrońca | |
| Wzrost | 190 cm | |
| Masa ciała | 82 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Olympique Lyon | |
| Numer | 11 | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1998-2001 2001-2004 2004-2006 2006-2007 2007- |
Calcio Chieti AC Perugia US Palermo Inter Mediolan Olympique Lyon |
68 (17) 67 (7) 69 (1) 23 (2) 34 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2003- |  Włochy |
38 (3) |
| 1 Mecze i gole w rozgrywkach ligowych aktualne na 18.10.2008 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 20.11.2008 |
||
Fabio Grosso (ur. 28 listopada 1977 w Rzymie) – włoski piłkarz grający na pozycji obrońcy, reprezentant Włoch, obecnie zawodnik klubu Ligue 1 Olympique'u Lyon. W Palermo grał jako pomocnik, jednak w reprezentacji występuje na pozycji lewego obrońcy.
Spis treści |
[edytuj] Kariera klubowa
Fabio Grosso karierę piłkarską rozpoczynał w amatorskiej drużynie Renato Curi Angolana. W zespole tym występował przez 4 sezony i strzelił blisko 110 bramek. Wtedy Fabio grał jako skrzydłowy, czasem jako napastnik. Dopiero sezon 1998/1999 przyniósł transfer do profesjonalnej drużyny Serie C – Calcio Chieti, gdzie spędził trzy sezony. Wiek XXI to kosmiczny skok w karierze dla Włocha – najpierw przeniósł się do pierwszoligowej Peruggi, potem do US Palermo, gdzie grał jako pomocnik i 90 występach strzelił zaledwie dwie bramki. Po bardzo udanym występie na MŚ w Niemczech został za 5,5 miliona euro sprzedany do Interu Mediolan. W 2007 roku został z tym klubem mistrzem kraju oraz wystąpił w rozgrywkach grupowych Ligi Mistrzów. 8 lipca 2008 roku za 7 milionów euro przeszedł do Olympique Lyon, w którym zastąpił na lewej obronie Erica Abidala odchodzącego do FC Barcelona.
[edytuj] Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Włoch zadebiutował 30 kwietnia 2003 w meczu przeciwko Mołdawii. Dotychczas rozegrał dla niej ponad 35 meczów. Występował na Mistrzostwach Świata 2006, na których zdobył pierwszą bramkę w półfinałowym meczu z Niemcami (w 119 minucie). Również na jego barki spadła odpowiedzialność wykonania decydującego o zdobyciu Mistrzostwa Świata rzutu karnego, który okazał się celny.
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Linki zewnętrzne
1 Lloris • 2 Clerc • 3 Cris • 4 Boumsong • 5 Bodmer • 6 Källström • 7 Ederson • 8 Juninho • 9 Fred • 10 Benzema • 11 Grosso • 12 Kolodziejczak • 14 Govou • 15 Mensah • 17 Makoun • 18 Pjanić • 19 Delgado • 20 Réveillère • 23 Keïta • 24 Beynié • 25 Hartock • 26 Fábio Santos • 27 Mounier • 28 Toulalan • 30 Vercoutre • 34 Tafer • 36 Faure • 39 Piquionne • trener: Puel
1 Buffon • 2 Zaccardo • 3 Grosso • 4 De Rossi • 5 Cannavaro • 6 Barzagli • 7 Del Piero • 8 Gattuso • 9 Toni • 10 Totti • 11 Gilardino • 12 Peruzzi • 13 Nesta • 14 Amelia • 15 Iaquinta • 16 Camoranesi • 17 Barone • 18 Inzaghi • 19 Zambrotta • 20 Perrotta • 21 Pirlo • 22 Oddo • 23 Materazzi • trener: Lippi
1 Buffon • 2 Panucci • 3 Grosso • 4 Chiellini • 5 Gamberini • 6 Barzagli • 7 Del Piero • 8 Gattuso • 9 Toni • 10 De Rossi • 11 Di Natale • 12 Borriello • 13 Ambrosini • 14 Amelia • 15 Quagliarella • 16 Camoranesi • 17 De Sanctis • 18 Cassano • 19 Zambrotta • 20 Perrotta • 21 Pirlo • 22 Aquilani • 23 Materazzi • Trener: Donadoni