Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Facelia błękitna (Phacelia tanacetifolia Benth.) – gatunek rośliny z rodziny faceliowatych. Zwyczajowo nazywana jest też wiązanką wrotyczową. Pochodzi z Kalifornii, u nas jest dość często uprawiana.
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Jest to roślina jednoroczna. Cała szorstko owłosiona.
- Łodyga
- Rozgałęziona, dorastająca do 80 cm wysokości.
- Liście
- Pojedynczo lub podwójnie parzystosieczne, o karbowanych odcinkach.
- Kwiaty
- 5-krotne, zebrane w skrętki. Korona lejkowata, barwy fioletowoniebieskiej. Kwiaty rozkwitają od rana do wieczora.
- Owoce
- Pękająca torebka. Nasiona są żółtobrązowe, o powierzchni poprzecznie pofałdowanej. [1].
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina uprawna: Jest rośliną uprawianą na paszę, niekiedy na nawóz zielony. Plon zielonki 15-20 t/ha. Terminy siewu i zbioru: na plon wtórny – termin siewu maj czerwiec, termin zbioru po 40 dniach od wysiania, na międzypolon ścierniskowy – termin siewu 1-15 lipca, termin zbioru po 40 dniach od wysiania.
- Roślina ozdobna. Ze względu na zwoje ładne kwiaty oraz fakt, że jest bardzo dobrą rosliną miododajną jest czasami uprawiana jako roślina ozdobna.
- Roślina miododajna. Należy do najlepszych roślin miododajnych. Pszczoły odwiedzają facelię błękitną przez cały dzień. Na 1 m2 uprawy może pracować 30 pszczół (wydajność na dobrych glebach dochodzi do 1000 kg miodu/ha)[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
|