Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Filharmonia Warszawska, 1920

Gmach Filharmonii Warszawskiej (od 1955 Filharmonii Narodowej) stanął w latach 1900-1901 w kwartale ulic Jasnej, Moniuszki i Sienkiewicza, na terenie ówczesnego centrum finansowego miasta. Budowla wzorowana na europejskich filharmoniach i operach XIX wieku otrzymała bardzo bogaty wystrój eklektyczny, przesiąknięty wpływem neorenesansu i neobaroku europejskiego w nowoczesnej interpretacji. Pierwszy koncert odbył się 5 listopada 1901.

Fundatorami Filharmonii byli między innymi baron Leopold Julian Kronenberg i Ignacy Jan Paderewski.

Filharmonia Narodowa została spalona w czasie oblężenia Warszawy w 1939 a w czasie walk powstania warszawskiego uległa zbombardowaniu i znacznemu zniszczeniu. Nowy budynek Filharmonii Narodowej został otwarty 21 lutego 1955 roku, co połączone zostało z inauguracją V Międzynarodowego Konkursu im. Fryderyka Chopina. Odbudowana wg projektu Eugeniusza Szparkowskiego i Henryka Białobrzeskiego zatraciła swój pierwotny wystrój, zastąpiony aranżacją w stylu surowego socrealizmu.

[edytuj] Ciekawostka

Wśród rzeźb zdobiących fasadę pierwotnego budynku filharmonii znalazły też popiersia Christopha Willibalda Glucka i Georga Friedricha Händla. Złośliwie komentowano ten fakt jako życzenie jednego z fundatorów: "Glück im Handel" (niem. Szczęście w handlu).

[edytuj] Dyrektorzy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Współrzędne: 52°14'03" N 21°0'40" EGeografia


ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs
niszczenie dokumentów | radca | żywica | opakowania kartonowe | REGON