Koronacja Filipa III

Filip III Śmiały (ur. 1245, zm. 5 października 1285), król Francji 1270–1285 z dynastii Kapetyngów.

Urodził się w Poissy jako syn króla Ludwika IX i Małgorzaty, córki Rajmunda Berengara V, hrabiego Prowansji. Towarzyszył swojemu ojcu w krucjacie do Tunezji w 1270. Jego ojciec zmarł w tunisie i tam Filip został ogłoszony królem w wieku 25 lat. Przydomek Śmiały nadano mu dzięki jego nieustraszoności w czasie bitwy i sposobie jazdy na koniu - nie bazując na jego charakterze. Filip podporządkowywał się autorytetom, najpierw Pierre de la Broce, potem wujowi Karolowi I Andegaweńskimu.

Po wstąpieniu na tron Filip upoważnił Karola I do rozpoczęcia negocjacji z emirem, aby zakończyć krucjatę - sam w tym czasie wrócił do Francji. Podpisano 10-letni pokój i Filip został koronowany 12 sierpnia 1271. 21 sierpnia we Włoszech, wracając z krucjaty, zmarł wuj Filipa - Alfons, hrabia Poitou, Tuluzy i Owernii. Filip odziedziczył jego ziemie i włączył do domeny królewskiej, a z części Owernii stworzył późniejsze księstwo Owernii. W okresie jego panowania domena królewska powiększyła się również o terytorium hrabstwa Szampanii i Królestwa Nawarry (które odziedziczył najstarszy syn Filip ożeniony z dziedziczką tych ziem), zamieszkanego przez Basków. Król umocnił również swój stan posiadania w Lotaryngii, kosztem Cesarstwa Rzymsko-Niemieckiego. Posiadał też pewne lenna w Aragonii, kraju na Półwyspie Iberyjskim, przyległym do Pirenejów, a także w posiadłościach aragońskich na Balearach i na Sycylii. Na Sycylii w 1282 miał miejsce bunt w miastach przeciwko urzędnikom francuskim, co skończyło się ich masakrą. Przeszła ona do historii pod nazwą "nieszpory sycylijskie", gdyż miała miejsce, gdy kościelne dzwony wzywały na nieszpory w poniedziałek wielkanocny.

Filip III zmarł na febrę w Perpignan 1285. Następcą został jego syn Filip IV Piękny (1285-1314).

[edytuj] Małżeństwa

28 maja 1262 ożenił się Izabelą Aragońską (1247-1271), córką króla Aragonii - Jakuba I Zdobywcy, i Jolanty Węgierskiej. Z tego związku urodzili się 3 synowie:

• Ludwik (1266 – maj 1276),
• Filip (1268–1314), późniejszy król jako Filip IV Piękny,
• Karol (1270–1325), hrabia Valois, Andegawenii, Maine, Alençon i Chartres.

Po śmierci pierwszej małżonki, 21 sierpnia 1274 Filip ożenił się z Marią Brabancką (1260-1321), córką księcia Brabancji - Henryka III, i Adelajdy Burgundzkiej. Owocami tego związku byli:

• Ludwik (1276-1319), hrabia d'Evreux, ojciec Filipa III - króla Nawarry i Joanny d'Évreux - królowej Francji,
• Małgorzata (1282-1317), od 1299 królowa Anglii jako żona Edwarda I,
• Blanka (1286-1305), od 1300 księżna Austrii jako żona Rudolfa III.

[edytuj] Zobacz też

• Kapetyngowie, Historia Francji.

Poprzednik Ludwik IX Święty

król Francji 1270-1285

Następca Filip IV Piękny