Wizja św. Bernarda, 1486

Pokłon trzech króli, 1496

Portret młodzieńca w czerwonej czapce, ok. 1485

Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny, 1501

Filippino Lippi (ur. 1457, zm. 1504) — włoski malarz epoki quattrocenta.

Swoją twórczość rozwijał pod wpływem linearnego stylu Sandro Botticellego, w którego pracowni przebywał w latach 1470—72. Po skończeniu nauki i wstąpieniu do cechu św. Łukasza ulegał wpływom innych artystów — umbryjskich i flamandzkich (np. w Wizji św. Bernarda, 1486). Nawiązywał także do sztuki Domenica Ghirlandaio (Spotkanie Joachima z Anną, 1497) oraz swego ojca Filippa Lippi, który zmarł kiedy Filippino miał 12 lat^[1]. Jego pierwszym dziełem, którego datowanie pozostaje bez wątpliwości, jest Zwiastowanie skomponowane na dwóch tondach (1483—84, Museo Civico, San Gimignano); pierwszym dużym zamówieniem natomiast było ukończenie cyklu fresków w kaplicy Brancaccich rozpoczętego przez Masaccia i Masolina^[1].

W 1486 artysta rozpoczął prace nad kolejnymi freskami, tym razem w rzymskiej kaplicy Caraffa w kościele Santa Maria Sopra Minerva (ukończone w 1493)^[2]. Pobyt w Rzymie wykorzystał także na studiowanie sztuki antycznej.

W 1496 roku Filippo Lippi zrealizował zamówienie dla kościoła San Donato w Scopeto na obraz ołtarzowy Pokłon trzech króli. Dzieło to miało zastąpić nigdy nieukończony obraz Leonarda da Vinci. Kompozycja nawiązuje w pewnym stopniu do dzieła mediolańskiego mistrza, ale jest to raczej tradycyjne przedstawienie tematu. Natłok osób, ruchliwość, bogactwo szczegółów niweczą czytelność kompozycji Leonarda.

Wszystkie freski w kaplicy Strozzich we florenckim kościele Santa Maria Novella są autorstwa Filippino Lippiego, który ukończył dzieło w 1502 roku. Z prawej strony umieszczona została scena ze św. Filipem: Cud przed ołtarzem Marsa, a nad nią w lunecie: Ukrzyżowanie św. Filipa. Lewa strona poświęcona jest św. Janowi Ewangeliście: Wskrzeszenie Druzjany. Nad tą sceną przedstawione zostały tortury zadawane św. Janowi. Sklepienie dekorują postaci ze Starego Testamentu: Adam, Noe, Abraham i Jakub.

Cud św. Filipa przed ołtarzem Marsa

Wskrzeszenie Druzjanny przez św. Jana

Adam

[edytuj] Niektóre dzieła

• Portret młodzieńca w czerwonej czapce, ok. 1485^[3] — tempera i olej na desce, 52,1 × 36,5 cm, National Gallery of Art w Waszyngtonie
• Madonna zjawiająca się św. Bernardowi (Wizja św. Bernarda), 1486 — olej na desce, 210 × 195 cm, Florencja
• Pokłon trzech króli, 1496 — olej na desce, 258 × 243 cm, Galeria Uffizi, Florencja
• Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny, 1501 — deska, San Domenico, Bolonia
• Freski: kaplica Brancaccich, kaplica Caraffa, kaplica Strozzich.

[edytuj] Bibliografia

• Waźbiński Zygmunt, Malarstwo quattrocenta, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1972.

Przypisy