Flauta na Zatoce Puckiej

Flauta (sztil, cisza morska) – termin żeglarski oznaczający brak wiatru. Pogoda całkowicie bezwietrzna, prędkość wiatru 0,2 m/s (< 1 km/h), 0° w skali Beauforta). Lustrzana tafla wody.

[edytuj] Etymologia

Wg Słownika wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego słowo "flauta" pochodzi z niemieckiego Flaute ('cisza morska'), wywodzącego się od flau ('słaby; ospały').

[edytuj] Historia

Dawniej nie było napędu innego niż wiatr, dlatego też, gdy nie było wiatru, statek stał, a woda słodka na pokładzie szybko się psuła, brak wody słodkiej równał się śmiercią.

[edytuj] Obszary występowania

Obszary znajdujące się w okolicach 30 równoleżnika na obu półkulach.

[edytuj] Zobacz też

• przegląd zagadnień z zakresu żeglarstwa
• końskie szerokości