Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sezon 1962 był po rok wcześniej wywalczonym mistrzostwie bardzo nieudanym sezonem dla włoskiej stajni Ferrari. Stało się to częściowo dzięki wewnętrznym wstrząsom, a częściowo dzięki wielkiemu postępowi jaki poczyniły Brytyjskie zespoły. Ostatecznie mistrzostwo konstruktorów zdobył zespół BRM, z mistrzem kierowców Grahamem Hillem. Jack Brabham stworzył własny zespół w którym także startował zdobywając 9 punktów. Meksykanin Ricardo Rodríguez w swoim debiucie zdobył 4 miejsce mając 20 lat i 123 dni, tym samym stał się najmłodszym zdobywcą punktów w F1. Rekord ten został pobity dopiero 38 lat później przez Jensona Buttona, który swoje punkty zdobył w wieku 20 lat i 67 dni.
[edytuj] Teamy i kierowcy
Najlepszy kierowca Lotusa - Jim Clark podczas Grand Prix Niemiec 1962
Kierowca teamu Lola-Climax - John Surtees (po lewej)
Kierowca teamu Ferrari, mistrz świata z sezonu 1961 - Phil Hill, podczas wyścigu na Nürburgring
Szwed Joakim "Jo" Bonnier podczas wyścigu w Niemczech
[edytuj] Klasyfikacja kierowców
Maurice Trintignant, Jackie Lewis, John Love, Nino Vaccarella, Lucien Bianchi, Roger Penske, Bruce Johnstone, Jo Siffert, Rob Schroeder, Ernie Pieterse, Ian Burgess, Tony Settember, John Campbell-Jones, Hap Sharp, Heini Walter, Jay Chamberlain, Wolfgang Seidel, Roy Salvadori, Tony Shelly, Keith Greene, Ben Pon, Heinz Schiller, Bernard Collomb, Timmy Mayer, Doug Serrurier, Mike Harris, Günther Seiffert, Gerry Ashmore, Ernesto Prinoth, Roberto Lippi, Nasif Estéfano - nie zdobyli punktów
[edytuj] Klasyfikacja konstruktorów
Teamy: De Tomaso-Osca, De Tomaso, LDS-Alfa Romeo, Gilby-BRM, ENB-Maserati, Emeryson-Climax, Cooper-Alfa Romeo- nie zdobyły punktów
|