Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Franche-Comté - kraina historyczna i region administracyjny we wschodniej Francji, przy granicy ze Szwajcarią. Graniczy także z następującymi regionami: Alzacja, Lotaryngia, Szampania-Ardeny, Burgundia i Rodan-Alpy. W jego skład wchodzą cztery departamenty: Doubs, Haute-Saône, Jura i Territoire-de-Belfort. Od 888 terytorium Burgundii. W 1477 r., po śmierci Karola Zuchwałego w bitwie pod Nancy, przejęte przez Habsburgów dzięki małżeństwu Maksymiliana Habsburga z córką Karola, Marią Burgundzką. W wyniku wojny włączone do Francji przez króla Ludwika XI. W 1493 r. król Francji Karol VIII, planując wyprawę wojenną do Włoch i chcąc zabezpieczyć się na ten czas przed atakiem Maksymiliana I, zwrócił Franche-Comté Habsburgom. Od XVI wieku w rękach hiszpańskiej linii Habsburgów; przez jego terytorium prowadził szlak komunikacyjny, którym przerzucano hiszpańskie wojska z Włoch do Niderlandów (szlak ten przeciął dopiero król Francji Henryk IV, zagarniając sąsiadującą z Franche-Comté część sprzymierzonej z Habsburgami Sabaudii). Okupowane przez wojska francuskie w czasie wojny dewolucyjnej i wojny francusko-holenderskiej z lat 1672-1678, od 1678 r. w granicach Francji. Region obejmuje francuską część gór Jura (Crêt de la Neige, 1723 m n.p.m.) oraz niziny w górnym dorzeczu Saony. Poza stolicą regionu Besançon ważniejsze miasta to Belfort i Montbéliard. Rozwinięty przemysł samochodowy, elektroniczny oraz tradycyjny przemysł zegarmistrzowski i optyczny. Hoduje się tutaj bydło i wyrabia sery. Rozwinięta turystyka.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||