Izolacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy techniki. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa..

Izolacja – sposób zabezpieczenia dwóch sąsiadujących układów, elementów itp. w celu utrudnienia wzajemnego oddziaływania.

Rozróżniane są następujące izolacje:

  • elektryczne – zapobiegające przepływowi ładunków elektrycznych
  • wodochronne (hydroizolacje) – chroniące przed działaniem wody, wilgoci i pary wodnej
  • termiczne (termoizolacje) – chroniące przed niekorzystną wymianą ciepła z otoczeniem
  • wiatrochronne (wiatroizolacje) – chroniące przed ucieczką ciepła spowodowaną przewiewem, dopływem wilgoci atmosferycznej do wnętrza osłanianej przegrody, wywiewaniem cząstek ociepliny oraz osiadaniem w niej kurzu
  • akustyczne – obniżają natężenie dźwięków określonej częstotliwości oraz tłumią dźwięki niepożądane
  • przeciwdrganiowe – ograniczają wpływ drgań na elementy budynku, maszyn itp.
  • chemoodporne – zabezpieczają element przed agresją środowiska. Są to powłoki antykorozyjne metali i niemetali. Rozróżniane są środowiska agresywne:
    • gazowe – gazy agresywne, podwyższona wilgotność środowiska
    • ciekłe – działalność roztworów kwasów, zasad, soli, substancji organicznych, wody destylowanej itp.
    • stałe – materiały chemiczne sypkie, pyły, grunty agresywne itp.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]