Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jan Leon Hipolit Kozietulski herbu Abdank (ur. 4 lipca 1781 w Skierniewicach, zm. 1821 w Warszawie) – pułkownik wojsk polskich, dowódca 3. szwadronu 1. Pułku Lekkokonnego Polskiego Gwardii Cesarskiej (1er Régiment de Chevau-Légers Polonais de la Garde Impériale), dowódca 3 Pułku Eklererów Gwardii Cesarskiej (3e régiment des éclaireurs de la Garde impériale), dowódca 4 Pułku Ułanów Królestwa Kongresowego. Uczestnik kampanii napoleońskich w latach 1806-1807 i 1808 r. w Hiszpanii. W kwietniu 1807 roku został dowódcą 3 szwadronu szwoleżerów. 30 listopada 1808 prowadził szarżę szwoleżerów na przełęczy Somosierra. Brał udział w kampanii austriackiej, w bitwie pod Wagram (1809), w kampanii rosyjskiej (1812-1813) i niemieckiej (1813-1814). Uczestnik bitwy narodów pod Lipskiem. Jego czyny są opiewane w pieśni "Marsz Kozietulskiego". W 1811 roku został baronem cesarstwa Francji. Był kawalerem Legii Honorowej. Odznaczony Orderem Virtuti Militari. Zmarł 3 lutego 1821 w Warszawie. Pochowany został w kościele parafialnym w Belsku Dużym. Od jego nazwiska ukuty został w latach zaborów, a nastepnie powtarzany w latach PRL-u i w III RP termin Kozietulszczyzna, dla podkreślenia skłonności Polaków do niepotrzebnej brawury prowadzącej do ogromnych strat bez widocznego efektu. Jego imieniem nazwano przedwojenny 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich. [edytuj] Linki zewnętrzne | ||||||||||||||||||||