Kongregacja Nauki Wiary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuria Rzymska
Coat of arms of the Vatican City.svg
Kongregacja Nauki Wiary
Congregatio pro Doctrina Fidei
Wcześniejsza
nazwa
Kongregacja Świętego Oficjum
Instytucje
podległe
Międzynarodowa Komisja Teologiczna
Papieska Komisja
Ecclesia Dei

Papieska Komisja Biblijna
Powołanie 21 lipca 1542
przez Pawła III
Prefekt abp Luis Ladaria Ferrer SJ
Sekretarz abp Giacomo Morandi
Sekretarz pomocniczy abp Joseph Augustine Di Noia OP
Podsekretarz Matteo Visioli
Strona internetowa

Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) – jedna z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Congregatio pro Doctrina Fidei
 Osobny artykuł: Kongregacja Świętego Oficjum.

21 lipca 1542 Papież Paweł III ogłosił konstytucję apostolską Licet ab initio, reformującą Świętą Inkwizycję. Powoływała ona Kongregację Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji (nazywaną też Świętą Inkwizycją lub Świętym Oficjum) w celu „zachowania i obrony jedności wiary oraz wykrywania i zwalczania błędów oraz fałszywych doktryn”. Początkowo miała charakter tymczasowy, ale w 1564 Pius IV przekształcił ją w stałą kongregację Kurii Rzymskiej, co w 1588 potwierdził Sykstus V, nadając jej zarazem honorowy prymat wśród wszystkich kongregacji. W tej postaci działała ona do 1965, z tym, że w roku 1908 zaniechano używania w nazwie słowa Inkwizycja.

7 grudnia 1965 decyzją Pawła VI, jej nazwę zmieniono na Świętą Kongregację Nauki Wiary. Przy tej okazji dokonano też kilku zmian o charakterze organizacyjnym (zniesienie urzędu komisarza generalnego, ustanowienie urzędu kardynała prefekta) i kompetencyjnym (zniesienie Indeksu Ksiąg Zakazanych).

W 1983 jej nazwę zmieniono na Kongregacja Nauki Wiary (łac. Congregatio pro Doctrina Fidei), usunięto z niej przymiotnik „Święta”, co wiązało się z wprowadzeniem nowego prawa kanonicznego.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym zadaniem Kongregacji jest dbanie o prawowierne głoszenie i obronę wiary katolickiej w całym Kościele. Do jej kompetencji należą wszystkie sprawy, dotyczące doktryny wiary lub moralności. Kongregacja odpowiada za weryfikację pism teologicznych pod kątem zgodności z wiarą katolicką oraz wykładowców teologii, którzy zostali oskarżeni o błędne poglądy, publikuje deklaracje dotyczące konkretnych pytań z zakresu wiary i moralności, śledzi i weryfikuje prywatne objawienia, czuwa również nad pracami Papieskiej Komisji Biblijnej i Międzynarodowej Komisji Teologicznej.

W listopadzie 2014 w ramach Kongregacji ustanowiono Kolegium ds. odwołań w celu rozpatrywania najcięższych przestępstw (delicta graviora) takich jak: naruszenia seksualne wobec nieletnich czy przestępstwa związane z sakramentem pokuty. Kolegium tworzy siedmiu kardynałów lub biskupów wybieranych przez papieża[1][2].

Prefekci[edytuj | edytuj kod]

Zarząd[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Z przerwami wynikającymi z prawa w czasie sediswakancji.
  2. Do czasu sediswakancji po papieżu Janie Pawle II.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]