Lekarz weterynarii (potocznie określany jako weterynarz) - osoba, która ukończyła studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.
Spis treści |
[edytuj] Zadania lekarza weterynarii
Do uprawnień lekarza weterynarii należy:
- badanie stanu zdrowia zwierząt
- rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie chorób zwierząt
- leczenie zwierząt
- udzielanie porad i konsultacji
- pielęgnacja zwierząt
- wydawanie opinii i orzeczeń
- wykonywanie czynności związanych z określeniem zdolności rozrodczych zwierząt i ich zaburzeń oraz biotechniką rozrodu
- wykonywanie detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, paszami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierząt, na zasadach określonych w odrębnych przepisach
- wypisywanie recept lekarskich na leki gotowe, apteczne czy też leki recepturowe przeznaczone dla zwierząt
- wykonywanie badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych
- uśmiercanie zwierząt, jeśli uzna, że choroba, na którą te cierpi jest nieuleczalna, bądź uleczenie jej będzie dla zwierzęcia zbyt dużym cierpieniem.
Aby wykonywać pracę lekarza weterynarii trzeba oprócz ukończonych studiów wyższych na danym kierunku, uzyskać prawo wykonywania zawodu, które na wniosek zainteresowanego wydaje właściwa dla miejsca zamieszkania okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna. W Polsce zawód lekarza weterynarii podlega Ustawie o zawodzie lekarza weterynarii.
[edytuj] Tekst Przyrzeczenia Lekarza Weterynarii
Jest to tekst będący integralną częścią Kodeksu Etyki i Deontologii Weterynaryjnej.
- Treść przysięgi
- "Przyrzekam jako lekarz weterynarii, że w zgodzie z mym powołaniem, w trakcie pełnienia obowiązków zawodowych będę postępował sumiennie i zgodnie z aktualna wiedzą weterynaryjną, przestrzegał godności zawodu, przyczyniał się w miarę możliwości do postępu nauk weterynaryjnych, a także wykonywał obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz zasad Kodeksu Etyki i Deontologii Weterynaryjnej."
[edytuj] Historia zawodu
Za pierwszego w historii lekarza weterynarii uważa się Urlugaledinna, wymienianego w zapiskach sprzed 3000 p.n.e. z Mezopotamii jako osoby leczącej zwierzęta. Kolejnych przełomów w tej dziedzinie dokonywali również i pionierzy medycyny - jak Hipokrates, czy filozofowie jak Arystoteles, czy też wynalazcy jak John Boyd Dunlop. Pierwsza lecznica dla zwierząt powstała w III w. p.n.e. w Indiach za panowania króla Aśoki. Przełomowymi były również średniowieczne dzieła: Canon medicinae Avicenny czy Anatomia del cavallo Carlo Ruiniego.
Za polskiego najstarszego sławnego weterynarza może być uznany kowal Konrad Królewski (1532) - autor książki Sprawa a lekarstwa końskie
[edytuj] Kształcenie lekarzy weterynarii w Polsce
Medycyna weterynaryjna nauczana jest w Polsce wyłącznie w formie jednolitych, trwających 5,5 roku studiów (wyjątek od Deklaracji Bolońskiej), które kończą się nadaniem tytułu lekarza weterynarii (równorzędnego z tytułem zawodowym magistra). Uprawnienia do kształcenia lekarzy weterynarii posiadają cztery uczelnie:
- Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Wydział Medycyny Weterynaryjnej[1]
- Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Wydział Medycyny Weterynaryjnej[2]
- Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Wydział Medycyny Weterynaryjnej[3]
- Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Wydział Medycyny Weterynaryjnej[4]
[edytuj] Specjalizacje lekarsko-weterynaryjne
Tytuł specjalisty w danej dziedzinie weterynarii nadaje się lekarzowi weterynarii, który:
- wykonywał przez co najmniej cztery lata zawód lekarza weterynarii
- ukończył szkolenie specjalizacyjne według programu ustalonego dla danej specjalności
- zdał egzamin specjalizacyjny.
Specjalizację przyznaje Komisji do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii
Obecnie specjalizacje weterynaryjne prowadzone są przez:
Dziedziny z których lekarz weterynarii może otrzymać specjalizację:
- Choroby przeżuwaczy
- Choroby koni
- Choroby trzody chlewnej
- Choroby psów i kotów
- Choroby drobiu oraz ptaków ozdobnych
- Choroby zwierząt futerkowych
- Użytkowanie i patologia zwierząt laboratoryjnych
- Choroby ryb
- Choroby owadów użytkowych
- Choroby zwierząt nieudomowionych
- Rozród zwierząt
- Chirurgia weterynaryjna
- Radiologia weterynaryjna
- Prewencja weterynaryjna i higiena pasz
- Higiena zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego
- Weterynaryjna diagnostyka laboratoryjna
- Epizootiologia i administracja weterynaryjna
[edytuj] Linki zewnętrzne
Zobacz też: Medycyna weterynaryjna, technik weterynarii