Maksymilian von Rodakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maximilian von Rodakowski
Ilustracja
Generał (Feldmarschalleutnant) Generał (Feldmarschalleutnant)
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1825
Lwów
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 1900
Graz
Przebieg służby
Lata służby 1843 - 1876
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Główne wojny i bitwy Wojna prusko-austriacka
Bitwa pod Custozą (1866)
Odznaczenia
Krzyż Zasługi Wojskowej Kawaler Orderu Leopolda

Maksymilian Ritter von Rodakowski (ur. 9 kwietnia 1825 we Lwowie - zm. 12 grudnia 1900 w Grazu) – generał austro-węgierski

Rodzina[edytuj]

Syn lwowskiego adwokata Pawła Rodakowskiego oraz Marii z niemieckiej rodziny kupieckiej Singerów. Był bratem malarza Henryka, prawnika Zygmunta, oraz generała Józefa.Ożeniony z Matyldą von Döry miał cztery córki: Marię, Gabrielę, Gizelę i Leonię oraz dwóch synów Mikołaja, komandora c.k. Marynarki Wojennej i Wiktora.

Życiorys[edytuj]

Kształcił się w Akademii Inżynieryjnej w Wiedniu. W szkole tej nauki nie ukończył, gdyż 16 października 1843 wstąpił do 4 pułku ułanów jako kadet.Kampanie 1848 odbył we Włoszech, gdzie uczestniczył w tłumieniu powstania w Cremonie, wyróżnił się ponadto jako kurier między oblężoną Mantuą i kwaterą feldmarszałka Józefa Radetzkiego w Weronie. W działaniach wojennych 1849 r. udziału nie wziął z powodu choroby. Awansowany na rotmistrza, pozostał przez kilka lat w służbie liniowej. W 1857 objął dowództwo szwadronu. W 1862 awansował na podpułkownika i objął dowództwo dywizjonu. W 1863 ponownie znalazł się poza czynną służbą, pozostając w dyspozycji Ministerstwa Wojny. Rok później powrócił do 31 pułku ułanów. Dowództwo pułku i awans na pułkownika otrzymał 16 czerwca 1866 podczas kampanii przeciw Włochom. Wsławił się, dowodzeniem szarżą 13 Galicyjskiego Pułku Ułanów w bitwie pod Custozzą 24 czerwca 1866. Jego brat Henryk w 1858 roku namalował jego portret w czasie kiedy był jeszcze podpułkownikiem ułanów.[1] Kolejny obraz przedstawiający szarżę ułanów pod dowództwem płk. Rodakowskiego namalował malarz Ludwig Koch. Na stanowisku dowódcy 13 pułku ułanów – stacjonującego w tym okresie w Tarnopolu i Gródku Jagiellońskim – pozostał Rodakowski do listopada 1871, kiedy powierzono mu dowództwo 21 Brygady Kawalerii w Brzeżanach i awansowano na generała majora. W styczniu 1874 objął dowództwo 1 Brygady Kawalerii w Wiedniu. Wkrótce jednak jego błyskotliwa kariera wojskowa załamała się, co nastąpiło być może w związku ze stratami, jakie poniósł podczas krachu na wiedeńskiej giełdzie w 1873 (władze wojskowe niechętnie patrzyły na oficerów angażujących się w operacje giełdowe) lub też ze względu na błędy, jakie podobno popełnił podczas manewrów. W kwietniu 1876 przeniesiony został w stan spoczynku w stopniu tytularnego feldmarszałka porucznika. Jako emeryt mieszkał kolejno w Wiedniu, Stanisławowie a od 1894 w Grazu.

Awanse[edytuj]

Obraz Ludwiga Kocha przedstawiający szarżę ułanów pod dowództwem płk. Rodakowskiego

Przypisy

  1. Andrzej Ryszkiewicz, "Henryk Rodakowski 1823-1894", PIW Kraków 1954, str.20.

Bibliografia[edytuj]