Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Anonimowa mapa świata z IX wieku
Mapa (z łac. mappa = 'obrus') - uogólniony obraz powierzchni Ziemi lub jej części (także nieba lub planety czy innego ciała niebieskiego), wykonywany na płaszczyźnie, w skali, według zasad odwzorowania kartograficznego, przy użyciu znaków graficznych. Mapa stanowi podstawowe narzędzie badań i prezentacji wyników w historii, geografii i geodezji. Najstarszą mapą jest mapa na ścianie w anatolijskiej osadzie Çatal Höyük. Przeniesienie powierzchni ze sfery (Ziemia nie jest idealną kulą, ma nieregularny kształt geoidy, ale przy sporządzaniu mapy przyjmuje się założenie o jej kulistości, lub że jest elipsoidą obrotową) na płaską powierzchnię mapy wymaga:
Nauka o mapach to kartografia. Znaki kartograficzne to symboliczne oznaczenia, za pomocą których wyraża się treść mapy. [edytuj] Elementy mapy:
[edytuj] Podział map
Przykład przedwojennej polskiej mapy topograficznej Wojskowego Instytutu Geograficznego w skali 1:100.000
Ze względu na treść mapy geograficznej dzielimy na:
Ze względu na skalę map dzielimy je na:
Metody kartograficznego przedstawiania zjawisk:
[edytuj] Zobacz też
|