Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Ilustracja
Jeden z wyścigów Mistrzostw świata w kolarstwie szosowym
Data od 1921
Organizator Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI)
Strona internetowa

Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym – zawody organizowane od 1921 przez Międzynarodową Unię Kolarską (UCI). Początkowo na mistrzostwach rywalizowali tylko amatorzy, jednak od 1927 uczestniczą w nich także profesjonaliści, a od 1958 również kobiety.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata dla zawodowców po raz pierwszy zorganizowano w niemieckim Nürburgring, a pierwszym zwycięzcą podczas wyścigu ze startu wspólnego okazał się Włoch Alfredo Binda.

W 1994 wprowadzono dodatkowo do programu mistrzostw jazdę indywidualną na czas. Pierwszym zwycięzcą w tej specjalności – we włoskiej miejscowości Agrigento został Brytyjczyk Chris Boardman (wcześniej już podczas MŚ w roku 1931 w Kopenhadze przeprowadzono wyjątkowo jazdę indywidualną na czas zamiast wyścigu ze startu wspólnego).

Polskie sukcesy wśród zawodowców to: w wyścigu ze startu wspólnego elity – złoto Michała Kwiatkowskiego z Ponferrady w 2014, srebro Zbigniewa Sprucha z Plouay w 2000 oraz szósta lokata Piotra Wadeckiego z Lizbony w 2001; a w jeździe indywidualnej na czas elity – czwarte miejsce Macieja Bodnara w Dausze w 2016, siódme miejsce Zenona Jaskuły w Bogocie w 1995 oraz dziewiąte miejsca tego samego zawodnika w Agrigento w 1994 i San Sebastián w 1997.

W latach 1921–1995 rozgrywano wyścig ze startu wspólnego dla amatorów. W tej rywalizacji polscy kolarze czterokrotnie zdobywali złote medale – w 1973 (Ryszard Szurkowski), 1974 (Janusz Kowalski), 1985 (Lech Piasecki) i 1989 (Joachim Halupczok). W 1996 zniesiono wieloletni podział na kolarstwo zawodowe i amatorskie, zastępując wyścig dla amatorów rywalizacją w kategorii U-23.

Tęczowa koszulka mistrza świata[edytuj | edytuj kod]

Tęczowa koszulka

Każdy zawodnik z tytułem mistrza świata otrzymuje białą koszulkę, na której widnieją paski w barwach kół olimpijskich, popularnie zwaną "tęczową koszulką". Przez następny rok mistrz zakłada taką koszulkę podczas swoich startów w zawodach w tej dyscyplinie i kategorii, w której zdobył tytuł. Czyli na przykład, mistrz świata w wyścigu ze startu wspólnego elity występuje w tęczowej koszulce w szosowych wyścigach wieloetapowych (oprócz etapów jazdy na czas) lub jednodniowych, a mistrz świata w jeździe indywidualnej na czas – tylko na etapach tego typu. Po upływie roku może używać tych kolorów nadal jako detal (np. na kołnierzyku lub rękawku koszulki). Kolory te mają zastosowanie we wszystkich dyscyplinach kolarskich.

Edycje mistrzostw[edytuj | edytuj kod]

Cycling (road) pictogram.svg Edycje Mistrzostw świata w kolarstwie szosowym
Nr Rok Miasto Kraj
1. 1921 Kopenhaga  Dania
2. 1922 Liverpool  Wielka Brytania
3. 1923 Zurych  Szwajcaria
4. 1924 Paryż  Francja
5. 1925 Apeldoorn  Holandia
6. 1926 Mediolan  Włochy
7. 1927 Nürburg  Rzesza Niemiecka
8. 1928 Budapeszt  Węgry
9. 1929 Zurych  Szwajcaria
10. 1930 Liège  Belgia
11. 1931 Kopenhaga  Dania
12. 1932 Rzym  Włochy
13. 1933 Montlhéry  Francja
14. 1934 Lipsk  III Rzesza
15. 1935 Floreffe  Belgia
16. 1936 Berno  Szwajcaria
17. 1937 Kopenhaga  Dania
18. 1938 Valkenburg  Holandia
19. 1946 Zurych  Szwajcaria
20. 1947 Reims  Francja
21. 1948 Valkenburg  Holandia
22. 1949 Kopenhaga  Dania
23. 1950 Moorslede  Belgia
24. 1951 Varese  Włochy
25. 1952 Luksemburg  Luksemburg
26. 1953 Lugano  Szwajcaria
27. 1954 Solingen  RFN
28. 1955 Frascati  Włochy
29. 1956 Kopenhaga  Dania
30. 1957 Waregem  Belgia
31. 1958 Reims  Francja
32. 1959 Zandvoort  Holandia
Rotheux-Rimière  Belgia
33. 1960 Karl-Marx-Stadt  NRD
Lipsk
34. 1961 Berno  Szwajcaria
Douglas  Wielka Brytania
35. 1962 Salò  Włochy
36. 1963 Ronse  Belgia
37. 1964 Sallanches  Francja
38. 1965 Lasarte-Oria  Hiszpania
39. 1966 Nürburg  RFN
40. 1967 Heerlen  Holandia
41. 1968 Imola  Włochy
Montevideo  Urugwaj
42. 1969 Zolder  Belgia
Brno  Czechosłowacja
43. 1970 Leicester  Wielka Brytania
44. 1971 Mendrisio  Szwajcaria
45. 1972 Gap  Francja
46. 1973 Barcelona  Hiszpania
Nr Rok Miasto Kraj
47. 1974 Montreal  Kanada
48. 1975 Yvoir  Belgia
Mettet
49. 1976 Ostuni  Włochy
50. 1977 San Cristóbal  Wenezuela
51. 1978 Nürburg  RFN
52. 1979 Valkenburg  Holandia
53. 1980 Sallanches  Francja
54. 1981 Praga  Czechosłowacja
55. 1982 Goodwood  Wielka Brytania
56. 1983 Altenrhein  Szwajcaria
57. 1984 Barcelona  Hiszpania
58. 1985 Giavera del Montello  Włochy
59. 1986 Colorado Springs  Stany Zjednoczone
60. 1987 Villach  Austria
61. 1988 Ronse  Belgia
62. 1989 Chambéry  Francja
63. 1990 Utsunomiya  Japonia
64. 1991 Stuttgart  Niemcy
65. 1992 Benidorm  Hiszpania
66. 1993 Oslo  Norwegia
67. 1994 Agrigento  Włochy
68. 1995 Duitama  Kolumbia
69. 1996 Lugano  Szwajcaria
70. 1997 San Sebastián  Hiszpania
71. 1998 Valkenburg  Holandia
72. 1999 Werona  Włochy
Treviso
73. 2000 Plouay  Francja
74. 2001 Lizbona  Portugalia
75. 2002 Zolder  Belgia
76. 2003 Hamilton  Kanada
77. 2004 Werona  Włochy
78. 2005 Madryt  Hiszpania
79. 2006 Salzburg  Austria
80. 2007 Stuttgart  Niemcy
81. 2008 Varese  Włochy
82. 2009 Mendrisio  Szwajcaria
83. 2010 Melbourne  Australia
Geelong
84. 2011 Kopenhaga  Dania
85. 2012 Valkenburg  Holandia
86. 2013 Florencja  Włochy
87. 2014 Ponferrada  Hiszpania
88. 2015 Richmond  Stany Zjednoczone
89. 2016 Doha  Katar
90. 2017 Bergen  Norwegia
91. 2018 Innsbruck  Austria
92. 2019 Yorkshire  Wielka Brytania

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Indywidualna jazda na czas mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Wyścig ze startu wspólnego kobiet[edytuj | edytuj kod]

Indywidualna jazda na czas kobiet[edytuj | edytuj kod]

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn do lat 23[edytuj | edytuj kod]

Indywidualna jazda na czas mężczyzn do lat 23[edytuj | edytuj kod]

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn (amatorzy)[edytuj | edytuj kod]

Drużynowa jazda na czas mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Drużynowa jazda na czas kobiet[edytuj | edytuj kod]

Tabela medalowa[edytuj | edytuj kod]

Stan po MŚ 2014.
Klasyfikacja nie uwzględnia medali przyznanych w konkurencjach juniorów i juniorek, które rozgrywane były na MŚ w latach 1997-2004 i od 2011 roku.

Miejsce Państwo Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1.  Włochy 57 50 46 153
2.  Belgia 41 29 28 98
3.  Francja 34 34 30 98
4.  Holandia 32 24 27 83
5.  Niemcy 20 24 29 73
6.  Stany Zjednoczone 17 19 17 53
7.  Szwajcaria 16 23 20 59
8.  ZSRR 11 16 15 42
9.  Australia 10 18 11 39
10.  Wielka Brytania 10 10 11 31
11.  NRD 10 2 4 16
12.  Hiszpania 9 15 16 40
13.  Szwecja 8 5 7 20
14.  Rosja 7 8 11 26
15.  Polska 7 7 3 17
16.  Dania 6 14 9 29
17.  Norwegia 5 1 6 12
18.  Litwa 4 3 4 11
19.  Ukraina 3 4 3 10
20.  Kolumbia 2 1 0 3
21.  Białoruś 2 0 1 3
 Słowenia 2 0 1 3
23.  Luksemburg 1 3 4 8
24.  Irlandia 1 3 3 7
25.  Portugalia 1 1 1 3
26.  Łotwa 1 1 0 2
 Słowacja 1 1 0 2
28.  Kazachstan 1 0 2 3
29.  Uzbekistan 1 0 0 1
30.  Kanada 0 3 4 7
31.  Czechosłowacja 0 2 3 5
 Nowa Zelandia 0 2 3 5
33.  Węgry 0 2 1 3
34.  Austria 0 1 3 4
35.  Południowa Afryka 0 1 1 2
36.  Brazylia 0 1 0 1
37.  Albania 0 0 1 1
 Ekwador 0 0 1 1
 Urugwaj 0 0 1 1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]