Monogamia (biologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: monogamia w odniesieniu do ludzi.
Papużki nierozłączki (agapornis) tworzą trwałe związki monogamiczne
Łabędź niemy to gatunek monogamiczny. Rozpad pary łabędzi dotyczy mniej niż 2% wszystkich par[1]

Monogamia (stgr. μονογαμία, od μόνος monos "jedyny" i γάμος gámos "poślubienie"[2]) – system kojarzeń polegający na okresowym lub stałym współżyciu jednego samca z jedną samicą. U niektórych gatunków (np. niektóre ptaki, ssaki i ryby) monogamia jest stałą cechą wszystkich osobników (gatunek monogamiczny).

Biologia rozrodu u wilków oparta jest o monogamiczny system kojarzeń[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Grupa Badania Łabędzi: Łabędź niemy (Cygnus olor) (pol.). [dostęp 2011-05-29].
  2. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  3. Kamil Wierus: O wilku mowa (pol.). [dostęp 2011-05-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]