Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kemal Atatürk, do 1934 Mustafa Kemal Pasza (Mustafa Kemal Paşa) (ur. 1881[1] w Salonikach, zm. 10 listopada 1938 w Stambule) – turecki polityk i wojskowy. W latach 1908-1909 uczestniczył w rewolucji młodotureckiej, w latach 1911-1912 brał udział w wojnie turecko-włoskiej, w latach 1912-1913 w wojnach bałkańskich. Podczas pierwszej wojny światowej był dowódcą dywizji, a w roku 1916 uzyskał stopień generała i tytuł paszy. W czasie wojny wyróżnił się skuteczną obroną półwyspu Gallipoli przed inwazją wojsk angielsko-australijsko-nowozelandzko-francuskich. W 1921 roku uzyskawszy stopień marszałka. W latach 1921-1922 zdołał wyprzeć z Anatolii wojska greckie. W 1922 roku stanął na czele ruchu nacjonalistycznego i obalając sułtanat zakończył epokę Imperium Ottomańskiego. Po proklamowaniu republiki przeniósł stolicę kraju ze Stambułu do Ankary. W 1923 roku został wybrany na pierwszego prezydenta Turcji, którym pozostał aż do śmierci w 1938 roku, wprowadzając autorytarne rządy i modernizację oraz europeizację kraju. Wśród przeprowadzonych reform prawnych i społecznych na uwagę zasługują m.in. wprowadzenie kalendarza gregoriańskiego, alfabetu łacińskiego, oczyszczenie języka tureckiego ze słów pochodzenia arabskiego i wprowadzenie nazwisk, sam Mustafa Kemal wybrał dla siebie nazwisko Atatürk, czyli Ojciec Turków, którego nie wolno było nosić żadnemu innemu Turkowi. Znacznie ograniczył ingerencję islamu w politykę państwa wprowadzając kodeks karny. Wprowadzono obowiązkowe nauczanie kobiet a także ustawy gwarantujące kobietom równość społeczną i polityczną. Promowano też zachodni styl ubierania się. W latach 1930-35 przeprowadził Pięcioletni plan gospodarczy którego celem było modernizacja i uniezależnienie gospodarcze Turcji. Mustafa Kemal Pasza zmarł 10 listopada 1938 roku w Białym Pałacu w Stambule o godzinie 9:05 (wszystkie zegary w tym obiekcie zatrzymano by oddać hołd ukochanemu wodzowi i ojcu narodu tureckiego). Uroczystości pogrzebowe trwały kilka dni. Po trzydniowym wystawieniu na widok publiczny, trumnę przewieziono do Parku Gülhane w takt marsza żałobnego Fryderyka Chopina. Następnie krążownik zabrał ją do Izmitu, skąd koleją przewieziono ją do Ankary. Złożono ją w Muzeum Etnograficznym, skąd w 1953 roku przeniesiono do mauzoleum. Obecnie jest pochowany w ogromnym mauzoleum w Ankarze, gdzie znajduje się też jego muzeum. Dał początek prądowi filozoficznemu o nazwie kemalizm. [edytuj] Zobacz teżPrzypisy
Mustafa Kemal Atatürk • Mustafa Feuzi • Huseyin Rauf • Ali Fethi • İsmet İnönü • Ali Fethi • İsmet İnönü • Celal Bayar • Refik Saydam • Şükrü Saraçoglu • Recep Peker • Hasan Saka • Şemsettin Günaltay • Adnan Menderes • Cemal Gürsel • İsmet İnönü • Suat Hayri Urgüpl • Süleyman Demirel • Nihat Erim • Ferit Melen • Naim Talû • Bülent Ecevit • Sadi Irmak • Süleyman Demirel • Bülent Ecevit • Süleyman Demirel • Bülent Ecevit • Süleyman Demirel • Bülent Ulusu • Turgut Özal • Yildirim Akbulut • Mesut Yilmaz • Süleyman Demirel • Tansu Çiller • Mesut Yilmaz • Necmettin Erbakan • Mesut Yilmaz • Bülent Ecevit • Abdullah Gül • Recep Tayyip Erdoğan Mustafa Kemal Atatürk • İsmet İnönü • Celal Bayar • Cemal Gürsel • Cevdet Sunay • Tekin Arıburun • Fahri Korutürk • İhsan Sabri Çağlayangil • Kenan Evren • Turgut Özal • Hüsamettin Cindoruk • Süleyman Demirel • Ahmet Necdet Sezer • Abdullah Gül
| ||||||||||||||||||||